Nga Boldnews.al
Në dy ditë rresht në Tiranë u mbajt “Samiti IV i diasporës”, një nismë e qeverisë që në teori synonte “thithjen” me përthithje pushteti të investimeve të shqiptarëve që jetojnë e punojnë prej vitesh jashtë vendit.
Aktori, regjisori, skenaristi, protagonisti dhe PR (piar-isti) i këtij takimi ishte kryeministri Edi Rama. Fjalimi dhe forma ishte thuajse e njëjtë me tre të parat. Ai fliste dhe përfaqësuesit e diasporës duhet të duatrokisnin dhe më pas të trokisnin ndonjë gotë me kreun e qeverisë, pa harruar fotot, videot dhe komentet për këtë “takim madhështor”.
Në ditën e parë ia arriti qëllimit. Kryeministri foli gjatë, tregoi ato që i quan arritje të Shqipërisë dhe qeverisjes së tij. U kërkoi emigrantëve që të riktheheshin për të investuar në Shqipëri, madje me “garanci” se ky vend kishte një drejtësi të pavarur dhe lehtësira të mëdha fiskale. Festë e madhe me këngë e valle.
Sa mirë që kemi një qeverisje kaq të mirë… Asnjë zë kundër për diskutim nuk do pipëtinte nga ata që prenë biletën nga ana e anës për të qenë të pranishëm në këtë “ngjarje histerike” dhe aspak historike. Kjo propagandë ishte në ditën një.
Në ditën e dytë, paneli me përfaqësues të qeverisë e uli ca stekën. Si kapadai të pushtetit treguan edhe ata “madhështinë”, kryesisht Taulant Balla kryetar i grupit Parlamentar të PS-së dhe kryeparlamentari Niko Peleshi që paçka se nuk e durojnë njëri-tjetrin, aty u bënë bashkë.
Fillimisht një e re emigrante në Itali kërkoi që zëri i tyre të dëgjohej dhe jo të bëhej spektakël me diasporën, duke i përdorur vetëm si numra. Skenari është shkruar shumë bukur, si ai regjisori që shkruan shumë bukur, dëgjojmë narativa, por mungojnë aktorët kryesorë që është Diaspora. Ky është Samiti i Diasporës.
Mendoj se përveç hapjes që fjala duhet t’u jepet ministrit, kryeministrit dhe presidentit, aktorët kryesorë jemi ne. Unë doja që të bëja një diskutim dhe nuk m’u dha e drejta e fjalës. Duhet t’i mbarojmë këto filmat e bukur, që ne vetëm të dëgjojmë”, tha Eva Baçi.
Fjalës së saj një pjesë e mediave i dhanë hapësirë duke e konsideruar “demontim të propagandës” në vetëm tre minuta fjalim. Ashtu ishte, por tej së dukshmes, koncepti diaporë sot vlen jo vetëm për propagandën qeveritare, por edhe për vota. Në zgjedhjet Parlamentare të vitit të kaluar Diaspora për herë të parë u bë pjesë e zgjedhjeve. Vota e tyre nëpërmjet postës u numërua.
Befasia ishte bashkë me fletushkën e verdhë që herë hidhej nga emigrantët e herë nga patronazhistët, sidomos në Greqi. Në fund Diaspora i vendosi një damkë të rëndë vetes. Rreth 68 % e votës së emigrantëve u lexua në mbështetje të PS-së, ndërsa pjesa tjetër u nda për partitë opozitare. Kaq vlejnë për pushtetin.
Një votë më shumë, një fjalim për kryeministrin që bënte “atdhetarin e madh” në takimet nëpër Europë dhe si “shpërblim” u ofruan përçudnim mental, jo pak por për 13 vite në pushtet, duke i detyruar të mbushnin sallën, të duatrokisnin gjatë dhe në fund të kenaqeshin me aheng në praninë e kryeministrit.
