Nga Genc Gjokutaj
Në Shqipëri nuk kemi ndarje pushtetesh – kemi teatër. Në skenë del Edi Rama, sulmon gjyqtarë e prokurorë si gjykatës suprem, dhe institucionet që duhet të mbrojnë drejtësinë bëhen palë me heshtjen e tyre. Kjo nuk është demokraci, është farsë.
Rama – gjykatësi i kombit
Kryeministri nuk pranon asnjë vendim që nuk i shërben politikës së tij. Në vend që të respektojë gjykatën, ai e turpëron publikisht. Në vend që të presë procesin ligjor, ai shpall verdiktin e vet. Rama është bërë gjykatës, prokuror dhe ekzekutor njëkohësisht. Për të, Kushtetuta është dekor, gjyqtarët janë pengesë, ligji është letër që zhbëhet me një status në rrjetet sociale.
KLGJ – skuthi që dridhet para emrit të Kryeministrit
Reagimi i KLGJ është turpi i radhës. Fjalë të bukura, parime të larta, por pa guximin minimal për të thënë emrin e Edi Ramës. “Subjekte publike apo private”, thotë KLGJ. Qesharake. Kur Kryeministri të godet në mes të sheshit, të përgjigjesh pa e përmendur emrin e tij është kapitullim, jo mbrojtje. Është si të shesësh frikën për pavarësi.
Rama përsëri – arroganca e pandëshkuar
Në vend që të tërhiqet, Rama i tall edhe më shumë. I bën moral KLGJ-së, i jep leksione, u thotë gjyqtarëve se nuk janë “maliqër”. Në fakt, ai e thotë hapur: “Unë jam mbi ju, unë vendos kush është i drejtë dhe kush jo.” Dhe askush nuk guxon t’i thotë se po shkel Kushtetutën me këmbë.
KLP – struci që ka humbur zërin
Më e turpshmja është Këshilli i Lartë i Prokurorisë. Prokurorët u sulmuan publikisht, por KLP nuk flet. Zero reagim. Asnjë fjali. Asnjë mbrojtje. KLP është bërë organi më i padukshëm i shtetit – jo sepse është i pavarur, por sepse ka zgjedhur të fshihet. Heshtja e tyre nuk është neutralitet, është nënshtrim.
Konkluzioni – një shtet që luhet si farsë
Kjo është Shqipëria e sotme: Rama flet si gjykatës suprem, KLGJ fshehet si skuth, KLP zhduket si struc. Dhe qytetarëve u shitet si “drejtësi e re”. Por kjo nuk është drejtësi – është teatër i turpit, i shëmtuar, ku regjisor është pushteti politik dhe aktorë janë institucionet e vetë dorëzuara.
Në këtë teatër, gjykatësit e prokurorët nuk janë më të pavarur, por kukulla. Dhe kur drejtësia bëhet kukull, demokracia pushon së ekzistuari.
Poshtë dispozita që parashikon Kodi i ri Penal që vetë e ka bërë!
