Ndërsa presioni i Uashingtonit mbi Venezuelën vazhdon të përshkallëzohet, ku Donald Trump thuhet se i ka dhënë një ultimatum Nicolas Maduros për të dorëzuar pushtetin, Venezuela sheh ata që i konsideronte aleatë në frontin kundër “imperializmit”, Moskën dhe Pekinin, duke parë nga larg luftën për mbijetesë të regjimit të saj.
Për vite me radhë, Venezuela kishte luajtur një rol udhëheqës në përpjekjet për të formuar një front antiamerikan, me Rusinë, Kinën, Iranin, por edhe vendet fqinje të Amerikës Latine, Kubën dhe Nikaraguan.
Kështu, ajo shpresonte të formonte një rrjet të fortë aleancash që do të vepronin si një pengesë kundër vullnetit të shprehur të amerikanëve për ndryshimin e regjimit në Venezuelë.
Tani, ndërsa kriza arrin kulmin me Trumpin që po përdor të gjitha kartat e tij për zgjidhjen e “problemit Maduro”, Kuba dhe Nikaragua janë jashtëzakonisht të dobëta për të ofruar ndonjë ndihmë; Irani po përpiqet të gjejë ekuilibrin e tij pas bombardimeve 12-ditore, ndërsa kërkon gjithashtu kanale komunikimi me Perëndimin, dhe për këtë arsye është larg nga të qenit i gatshëm të përfshihet në një krizë duke nxituar të mbështesë Maduron.
Maduro me sytë nga Kina dhe Rusia
Sa i përket dy aleatëve kryesorë të udhëheqësit venezuelian, Rusisë dhe Kinës, edhe ata tani kanë problemet e tyre për t’u marrë me to dhe hesapet e tyre me Trumpin.
Moska do të ishte larg të qenit në gjendje t’i përgjigjej hapjes së një fronti të ri pas atij të Ukrainës, veçanërisht në një kohë kur marrëdhëniet e Kremlinit me presidentin amerikan janë, siç tregojnë të gjitha gjërat, në një vend shumë të mirë.
Por Pekini po kërkon gjithashtu një gjuhë të përbashkët me Trumpin në mënyrë që të shmangë një luftë tregtare katastrofike , dhe padyshim çdo përfshirje në kontinentin amerikan nga Kina do të çonte në një përshkallëzim të menjëhershëm të tensionit me SHBA- në dhe shkatërrimin e urave me presidentin republikan.
