Nga Avokat Arenc Berati
Çështja e pezullimit të zëvendëskryeministres dhe ministres së Infrastrukturës nga Gjykata e Posaçme Kundër Korrupsionit (GJKKO) ka ngritur diskutimin mbi kufijtë e kompetencave mes pushtetit gjyqësor dhe ekzekutivit. Por, masa e GJKKO-së përputhet me arkitekturën kushtetuese dhe parimin e pavarësisë së gjyqësorit.
Së pari, GJKKO vepron në bazë të të Kushtetutës dhe kompetencave të saj të përcaktuara në ligjin për SPAK dhe GJKKO. Këto dispozita i japin gjykatës së posaçme të drejtën të vendosë masa sigurimi, përfshirë pezullimin nga detyra, kur ka dyshime se funksioni publik mund të përdoret për të penguar hetimin ose për të ndikuar në provat. Kjo masë ka karakter penal-procedural, jo politik apo kushtetues.
Së dyti, Kushtetuta nuk parashikon imunitet funksional për ministrat ndaj masave procedurale të gjykatave. Ndryshe nga rregullimet për deputetët apo Presidentin, ministrat nuk gëzojnë mbrojtje të veçantë ndaj masave të tilla. Prandaj, GJKKO nuk po ushtron një kompetencë të rezervuar për një organ tjetër; ajo thjesht po zbaton juridiksionin e saj penal.
Së treti, masa e pezullimit nuk cenon kompetencën e Kryeministrit për emërim/shkarkim, sepse nuk është një akt politik që e zëvendëson atë. Pezullimi është i përkohshëm, me karakter procedural, dhe nuk e kufizon Kryeministrin të shkarkojë ose zëvendësojë ministren sipas vullnetit të tij politik. Pra, nuk ka “uzurpim kompetence”, por një ndërhyrje të kufizuar që synon vetëm garantimin e procesit penal.
Së katërti, jurisprudenca e Gjykatës Kushtetuese (përfshirë vendimin nr. 29/2011 dhe të tjera) thekson dallimin mes kompetencave kushtetuese dhe funksioneve të drejtësisë penale. Masa procedurale, sado të rëndësishme në praktikë, nuk janë konflikt kompetencash në kuptimin kushtetues të termit, sepse nuk bartin elemente të vendimmarrjes politike.
Pikërisht për këto arsye, tregohet qartë se veprimi i GJKKO-së është brenda juridiksionit të saj të posaçëm dhe se kërkesa për “konflikt kompetencash” duhet parë me shumë kujdes nga Gjykata Kushtetuese. Në këtë rast, elementi kushtetues nuk qëndron në nivelin e kërkuar për të thirrur kompetencën e nenit 131/ç të Kushtetutës.
Në fund, Gjykata Kushtetuese ka detyrimin t’i qaset çështjes jo si konflikt mes institucioneve, por si çështje e harmonisë ndërmjet pushteteve, ku masat penale të kufizuara dhe të përkohshme nuk mund të interpretohen si ndërhyrje në kompetencën politike të ekzekutivit.
