Kur fletushkat e ushtrisë izraelite bien nga qielli, për banorët e Gazës kjo është shenja se duhet të braktisin shtëpitë e tyre.
Rosey, e bllokuar në Gaza, i filmon nga dritarja e apartamentit të saj teksa bien mbi horizontin e mbuluar me tym, “si konfeti të trishta”. Ajo tregon se ushtria izraelite u kërkon banorëve të shpërngulen drejt al-Mawasi, por thotë me bindje se:
Unë nuk iki. Nëse do të vdes, do të vdes në këtë apartament, jo duke ikur apo në një tendë.
Në rrjetet sociale qarkullojnë edhe video të tjera.
Një burrë përpara rrënojave të Mushtaha Tower i drejtohet botës:
Do të vdesim në Gaza, thuajini Netanyahu-t që nuk largohemi.
Në një tjetër video, fëmijë që grisin fletushkat dhe i hedhin në ajër bërtasin: Nuk ikim!
Për shumëkënd, refuzimi për t’u larguar nuk është vetëm rezistencë ndaj pushtimit, por një vendim i dhimbshëm pas dhjetëra zhvendosjesh të detyruara.
Marco Sandrone, drejtues i projektit të Medici Senza Frontiere në Gaza thotë se “shëndeti mendor është në kolaps dhe se urdhrat e evakuuimit po rëndojnë mbi një popullatë tashmë të traumatizuar.”
Shumë të tjerë nuk kanë zgjedhje, të ikësh kushton shtrenjtë.
Ahmed Ghazal, 30 vjeç, thotë për Al-Jazeera:
Shtëpia ime nuk ekziston më. Po mbledh çdo gjë që mund të shitet, dyshekë, batanije, jastëkë, për t’i përdorur për shpërnguljen.
Edhe Ibrahim Al-Joumla, 39 vjeç, rrëfen për AFP se është detyruar të ikë nga një lagje në tjetrën me familjen, por nuk ka as para, as rrugëdalje:
Edhe sikur të vendosim të ikim, nuk kemi asnjë qindarkë. Ecim në këmbë, nuk dimë as ku të shkojmë.
Francesco Sacchi, shef i misionit të Emergency, thotë se rruga nga Gaza drejt jugut mund të kushtojë deri në 1 mijë dollarë, plus qiranë e tokës për të ngritur një tendë.
“Në al-Mawasi, të cilën IDF e quan zonë humanitare, asnjë vend nuk është i sigurt nga bombardimet,” shton ai. Al-Rashid Street, rruga bregdetare drejt Khan Younis, është e mbushur me njerëz, makina e tenda, aq sa nuk shihet më deti.
Megjithatë, pavarësisht urdhrave, frikës dhe çmimeve marramendëse, “eksodi i madh” nga Gaza ende nuk ka nisur.
Shumë banorë kanë zgjedhur të qëndrojnë, duke e thënë hapur se do të përballen me vdekjen aty ku janë, në vend që të jetojnë në pasigurinë e një arratisjeje pa kthim.
