Vetëm këtë verë, shtetet fqinje kanë kapur disa ngarkesa me produkte shqiptare, të cilat përmbajnë kimikate të rrezikshme jashtë normave. Domate, pjeshkë, speca etj etj. Praktikisht çdo perime apo frut të konsumit të përditshëm.
Për të njëjtën periudhë në tregun e brendshëm, Autoriteti ynë i Ushqimit nuk ka kapur asnjë ngarkesë apo parti produkti, jashtë normave. Tani vijnë natyrshëm disa pyetje;
1-Çfarë do të ndodhte nëse domatet, pjeshkët, specat e kapura jashtë shtetit, do të ishin hedhur në tregun e brendshëm?
2-A do të ishin kapur ato nga autoritet shqiptare?
3-Sa është probabiliteti, që në tregun e brendshëm të mos ketë asnjë produkt me permbajtje të ndaluar, në kushtet kur jashtë shtetit ato konstatohen masivisht?
Përgjigja e pyetjes së trete është statistikisht zero. Nuk ka as një në 1 milionë shanse që të gjitha prodhimet e prodhuara në Shqipëri, të cilat kanë përmbajtje të ndaluara, të shkojnë jashtë dhe të mos tregtohen edhe brenda vendit.
Atëherë pse nuk kap Autoriteti i Ushqimit qoftë edhe një rast të vetëm produktesh me përmbajtje të rrezikshme?
Problemi është korrupsioni dhe shteti pocaqi që ka ngritur Edi Rama në mbretërimin e tij të gjatë si Pashai i plotfuqishëm.
Por ndërsa dështimet e tjera të qeverisjes mund të tejkalohen me propagandë, ky i ushqimit është një krim kundër njerëzimit me pasoja të tmerrshme.
Të helmosh njerëzit e tu nga korrupsioni dhe paaftësia, kjo normalisht do të ishte karton i kuq për çdo qeveri.
Problemi është se në Shqipëri, qeveria nuk e merr kartonin e kuq edhe kur helmon masivisht njerëzit me ushqime toksike. Përkundrazi, shton mandatet.
Ndaj kjo situatë ka vetëm një zgjidhje. Të presim të gëzuar Shqipërinë 2030, Shqipërinë Europiane me kapituj plot. Të gëzuar.
Por një gjë duhet thënë. Nëse Europa do ketë rënë deri në këtë pikë sa te fusë Shqipërinë në BE, që të helmojë dhe qytetarët e saj me sallatorët dhe patellxhanët toksikë, lum kujt do t’i bjerë fati të anëtarësohet në Unionin Afrikan.
