Duket sikur ka kaluar një epokë gjeologjike që kur Donald Trump kaloi për herë të parë pragun e Shtëpisë së Bardhë si President i Shteteve të Bashkuara Në mandatin e tij të dytë, i cili sapo ka nisur, lideri republikan në fakt ka gjetur një botë krejtësisht të ndryshme në krahasim me kohën kur ai mori detyrën në vitin 2017. Së pari, janë të paktën dy kriza serioze që kanë munguar tetë vjet më parë, ose në asnjë rast nuk kishte arritur nivele të ngjashme: ai midis Rusisë dhe Ukrainës dhe ai midis Izraelit dhe Hamasit. Pas kësaj, Trump e gjen veten të detyruar të lëvizë në mes të miqësive të reja gjeopolitike. Përmendim, vetëm për të dhënë disa shembuj, partneritetin e pakufishëm midis Kinës dhe Rusisë , aleancën strategjike midis Koresë së Veriut dhe vetë Rusisë dhe, së fundi, zgjerimin e Brics që së fundmi ka përfshirë edhe Iranin. Çfarë do të bëjë manjati? Ka nga ata që besojnë se ekipi i Trump do të përpiqet në çdo mënyrë të “shkëputë” vendet nga Kina në përpjekje për të krijuar konfuzion mes partnerëve të Dragoit.
Lista e armiqve
Tetë vjet më parë, administrata Trump identifikoi publikisht Kinën, Korenë e Veriut dhe Iranin si kundërshtarë të vërtetë. Sot këto vende vazhdojnë të jenë në listën e administratës Trump 2.0, edhe pse politika ndërkombëtare ka ndryshuar shumë ndërkohë. Rivalët e Uashingtonit kanë krijuar me të vërtetë një “ekip” të llojit që nuk duhet të injorohet. Siç pritej, Kina, rivali kryesor i Shteteve të Bashkuara, ka hyrë në një partneritet strategjik me Rusinë, ndërsa Moska, nga ana tjetër, ka konsoliduar marrëdhëniet me Phenianin, teknikisht ende në luftë me Korenë e Jugut dhe Uashingtonin dhe duke përdorur ekonominë kineze.
“Boshti i së keqes”
Dhe përsëri: Irani është një tjetër gjemb në këmbë për SHBA-në, sepse Teherani ka marrëdhënie të shkëlqyera me tre vendet e përmendura më lart dhe mbështet, pak a shumë drejtpërdrejt, pretendimet e Hamasit në konfliktin kundër Izraelit. Thjesht lidhni pikat dhe marrim një katror shumë të veçantë të cilin, midis korridoreve të Shtëpisë së Bardhë, dikush tashmë e ka riemërtuar CRINK, nga inicialet angleze të Kinës, Rusisë, Iranit dhe Koresë së Veriut. Këtu, pra – duke ringjallur një shprehje të vjetër të përdorur nga George W. Bush në 2002 për të përcaktuar tre armiqtë e atëhershëm të hidhur të Shteteve të Bashkuara, një “bosht i së keqes” i përditësuar kundër të cilit qeveria e Trump do të duhet të konkurrojë. Trump mund të përdorë një lloj përça dhe pushto, pjesërisht të miratuar tashmë gjatë presidencës së tij të parë, kur republikani u përpoq të bënte miqësi me Rusinë dhe Korenë e Veriut dhe, në të njëjtën kohë, të ushtronte presion mbi Kinën dhe Iranin. Megjithatë, nuk do të jetë një çështje e lehtë…
Trump kundër CRINK
Realiteti i ri është se vitet e fundit dy kundërshtarët kryesorë të Uashingtonit, presidenti kinez Xi Jinping dhe rus Vladimir Putin , kanë krijuar një “partneritet pa kufij”. Në këtë drejtim, është kurioze të theksohet se, sapo Trump përfundoi ceremoninë e betimit, Xi dhe Putin zhvilluan një telefonatë të gjatë për të thelluar “partneritetin e tyre strategjik”. Rusia gjithashtu nënshkroi pakte strategjike me Korenë e Veriut në qershor 2024 dhe me Iranin disa ditë më parë. Rezultati? Thjesht lidhni pikat: CRINK-të po bashkohen për të kundërshtuar çdo lëvizje të SHBA-së që mund të dëmtojë interesat e tyre. Megjithatë, Trump e ka bërë të qartë se dëshiron të përpiqet të negociojë me Putinin, në mënyrë që të ndalojë luftën në Ukrainë dhe deri më tani e ka lënë të hapur derën e dialogut me Kinën. Në rast të tensionit me Moskën dhe Pekinin, Uashingtoni do të kishte fituar kohë të çmuar për të ngadalësuar ndoshta aspiratat gjeopolitike të Teheranit dhe Phenianit. Në çdo rast, thyerja e katër anëve të sheshit CRINK nuk do të jetë aspak e lehtë për SHBA-në.
