Europa beson që Donald Trump mund të fitojë përsëri Shtëpinë e Bardhë. Dhe përgatitja për një tjetër presidencë të mundshme të Trump tani ka shqetësuar elitën europiane.
Frika më e madhe e Europës është se republikanët mund të shkurtojnë mbështetjen e SHBA-së për Ukrainën. Republikanët në Kongres tashmë po bllokojnë 24 miliardë dollarë ndihmë për Ukrainën, dhe që nga masakra e Hamasit më 7 tetor, shumë në SHBA argumentojnë se dërgimi i municioneve në Kiev mund të minojë përpjekjet e Izraelit për luftë.
Në të njëjtën kohë, liderët e Europës nuk kanë asnjë iluzion: në afat të shkurtër, Europa nuk mund të zëvendësojë armët, inteligjencën dhe mbështetjen diplomatike që Kievi po merr nga SHBA.
Ajo që Europa ka, megjithatë, janë paratë, të cilat mund të jenë thjesht çelësi për të bindur republikanët që të qëndrojnë pranë Ukrainës.
Trump është, nganjëherë, çuditërisht i sinqertë. Në një intervistë këtë pranverë, gjatë së cilës ai pretendoi se do t’i jepte fund luftës së Rusisë kundër Ukrainës brenda 24 orëve, ish-presidenti refuzoi të përgjigjej nëse shpresonte se do të fitonte Kievi apo Moska. Në vend të kësaj ai u përgjigj: “E dini çfarë do të them? Unë do të them këtë. Unë dua që Europa të grumbullojë më shumë para. Ata mendojnë se ne jemi një bandë budallenjsh.
Dhe ashtu si parimet e Feng Shui, Trump nuk kujdeset as për rendin e sigurisë së Europës. Megjithatë, ai mund të tundohej nëse do ishte fitimprurëse, raporton abcnews.al.
Si president, Trump fillimisht ishte skeptik për dërgimin e armëve në Ukrainë derisa punonjësit e tij e bindën atë se eksportet e armëve do të ishin fitimprurëse për industrinë amerikane dhe se Kievi do të paguante.
E njëjta logjikë e motivoi atë edhe për tubacionin e gazit natyror Nord Stream 2. Ndërsa shumica e liderëve amerikanë e kundërshtuan sepse do të minonte sigurinë e Ukrainës, kundërshtimi i Trump ishte kryesisht i motivuar nga dëshira që Europa të blinte LNG-në e SHBA-së në vend që të financonte Moskën.
Kështu, Europa duhet të përfitojë para për të siguruar ndihmën për Ukrainën dhe të shpallë një marrëveshje shumëvjeçare të armëve të prodhuara nga SHBA për Kievin. Kjo do të ndihmonte Ukrainën, do të ndihmonte Europën dhe gjithashtu do të ndihmonte Trump të kuptonte se edhe ai rrezikon.
Do t’i kushtonte Europës afërsisht 45 miliardë euro në vit për të mbuluar faturën për mbështetjen e Amerikës për Ukrainën.
Kjo është 0.3 përqind e PBB-së së Bashkimit Eiropian, ose afërsisht diferenca midis objektivit prej 2 përqind të NATO-s dhe asaj që Gjermania në fakt ka shpenzuar për mbrojtjen në dy vitet e fundit.
Dhe një paketë blerjesh afatgjata armësh do t’i detyronte republikanët të mbështesin Ukrainën. As Trump dhe as skeptikët ndaj Ukrainës në Kongres nuk do të kenë të ngjarë të anulojnë kontratat e financuara nga Europa që mbështesin industrinë amerikane.
Ndërkohë, Ukraina do të merrte një garanci shumëvjeçare për armët që i nevojiten. Natyrisht, diplomacia transatlantike e çeqeve mund të duket e kotë, por nuk është asgjë e re, raporton abcnews.al.
Për shembull, gjatë Luftës së Gjirit të vitit 1991, Gjermania refuzoi të dërgonte trupa për t’iu bashkuar koalicionit, duke vendosur në vend të kësaj të kontribuonte me 17 miliardë marka gjermane.
Gjithashtu, nëse Trump fiton në nëntor të vitit të ardhshëm, Brukseli natyrshëm do të përqendrohet në çështjen e parave. Dhe do të ishte më mirë ta bënim këtë në mënyrë parandaluese për disa arsye thelbësore.
Së pari, do t’i sinjalizonte presidentit rus Vladimir Putin se mbështetja perëndimore për Ukrainën nuk do të bjerë. Sa më herët që Kremlini ta dijë se nuk mund të fitojë duke pritur, aq më mirë.
Për më tepër, edhe nëse Biden zgjidhet sërish president, republikanët ndoshta do të përfundojnë duke kontrolluar të paktën një dhomë legjislative të SHBA-së.
Pra, Europa do të ketë nevojë për mbështetjen e republikanëve edhe pa Trump.
Dhe së fundi, Europa po lufton me lodhjen nga lufta. Sondazhet tregojnë se mbështetja për Ukrainën po bie, që do të thotë se liderët europianë duhet të veprojnë tani, ndërkohë që kanë forcën politike dhe mbështetjen publike për ta bërë këtë.
Në një natë vere të fundit në një tarracë kafeneje në Paris, dëgjova një turist amerikan të pyeste duhanpirësit në një tavolinë tjetër se sa do të duhej të paguante që ata të mos pinin më cigaret. Njëri prej tyre u përgjigj: “Kjo është Europa! Jo gjithçka mund të blihet këtu!”
Megjithatë, që Europa të bashkojë SHBA-në me Ukrainën, “sa?” është me të vërtetë pyetja e duhur.
Pavarësisht nga rezultati i zgjedhjeve presidenciale të 2024-ës, Europa do të këshillohej mirë të mos i vendosë të gjitha vezët e saj në shportën e SHBA-së dhe të përpiqet të forcojë aftësitë dhe industrinë e saj mbrojtëse.
Por nevojat e Ukrainës janë afatshkurtra. Një paketë e madhe shumëvjeçare për të blerë armë të prodhuara nga SHBA për Ukrainën do të ishte kështu një investim i madh në sigurinë europiane.
Do të ishte një ofertë poshtëruese, me siguri. Por do të ishte një marrëveshje që Trump nuk mund ta refuzonte.
