Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha, ka komentuar këtë të shtunë, mbledhjen dy ditore të qeverisë Rama, në Tepelenë.
Përmes një postimi në rrjete sociale, Berisha shkruan se zgjedhja e Bënçës për të zhvilluar mbledhjen nuk ishte rastësore. I ndalur tek ndryshimet e qeverisë dhe urdhër arrestet e SPAK, Berisha thotë se qeveria kishte dy alternativa për zgjedhur, Burrelin dhe Bënçën, duke shtuar me ironi, se zgjodhën këtë të fundit si më të lehtë për të ardhmen e tyre.
Kjo, sipas Berishës, ka të bëjë me arrestimin e Vangjush Dakos, me dorëheqjen nga mandati i deputetit nga Rahman Rraja dhe me arratisjen e bashkëpunëtorit më të afërt të Ramës, Arben Ahmetaj. Berisha shkon më tej duke paralajmëruar për dërgimin drejt qelisë të Damian Gjiknurit.
Reagimi:
Gjithmonë përpara, Bënça na pret!
Turizmi qeveritar dy ditor i Bënçës u mbyll me moton:
Gjithmonë përpara Bënça na pret!
Miq, prej dy ditësh qeveria e Edi Ramës është mbledhur në Bënçë, me mace dhe minj, ministra, zëvendës ministra, sekretarë e këshilltarë, gjithsej pa shoferët dhe badiguardët bëheshin 210 vetë.
E gjithë ritrita e Bënçës u zhvillua nën përkujdesjen vëllazërore të Tërmet Peçit i cili thuhet se siguroi 200 ferlike keci, 25 domixhanë raki dhe pesë fuçi dhallë dybeku.
“Epo derrat e kënaqur nuk kanë të ngopur”: shprehet nën zë Tërmeti.
Në të vërtetë ritrita e Bënçës ishte si përshpëritja jo vetëm e qeverisë por e gjithë regjimit dhe kjo e mallëngjente shumë Tërmetin!
Miq, Bënça nuk u zgjodh rastësisht, por fatalisht.
Ritrita e Bënçës u mblodh pas arrestimit të Gjushit, mikut më të shtrenjtë familjar të Edi Ramës, pas aktit horror të mafies së PS Rraja, pas arratisjes së bashkëpuntorit më të afert të Edi Ramës, Arben Ahmetaj dhe publikimit të dosjes së tij si aktakuzë dhe nekrologji ligjore për Edi Ramën dhe qeverisë së tij, u mblodh pas sakrifikimit dhe përcjelljes drejt qelisë së numrit dy të Partisë Socialiste, Damian Gjiknurit, pas Asamblesë me dyer të mbyllura të mafies shtetërore më të rrezikshme në Europë.
Në këto rrethana, mafia qeveritare kishte vetëm dy alternativa për të zgjedhur: Burrelin ose Bënçën!
Ndaj zgjodhën Bënçën, si më të lehtë për të ardhmen e tyre dhe pas dy netë e tre ditë, u larguan të bindur me moton “Gjithmonë përpara drejt Bënçës që na pret!”
