I vendosur në qendër të kritikave për projektin e dyshimtë të portit të Durrësit dhe akuzave se po rrëmben 800 mijë metër katrorë tokë publike, për ta shfrytëzuar me klientët e tij milionerë, Edi Rama nuk është përmbajtur në Kuvend dhe ka tentuar t’i shmanget debatit duke fyer opozitën.
Teksa i cilësoi si njerëz që kanë mbajtur rekord për vrasje e grabitje, kryeministri citoi Fan Nolin dhe Faik Konicën, duke thënë se opozita që bën thirrje për mbrojtjen e atdheut duke gjuajtur me gurë qeverinë, kur në fakt “vetë ata kërkojnë të shpëlahen nga gjaku”.
Por shefi i qeverisë nuk u ndal me kaq teksa i dha një stimul më shumë degjenerimit të gjuhës në Kuvend, duke iu referuar ligjvënësve demokratë si “gomarica” dhe për më tepër nisi t’iu recitojë një poezi me nota sarkastike.
“A do qumësht a do dhallë, gomaricat vijnë vërdallë;
Këmbë e bufit prapë është thyer dhe kukuvajka ka lënguar;
E si luftoni për darën ju o trima, shkulni gozhdën ju mbetet vrima;
A do qumësht a do dhallë, gomaricat vijnë vërdallë;
Randi bandi vandi, rroftë e qoftë Sali Llandi”, ishin disa nga vargjet me të cilat Rama iu drejtua rivalëve të tij politikë, duke nënvizuar në fund se “sado të hidhen e të mblidhen përpjetë qeveria nuk heq dorë nga investimi”.
FJALA E RAMËS:
Keni qenë atje duke ironizuar atë parkun tek kompleksi i ministrive që të hapnin gojën, kur u paraqit shumë herë Porti i ri i Porti Romanos, një projekt i qëndisur nga një prej kompanive më të mëdha, holandezi, ne kemi hapur një dritare ku mund të shihet një e ardhme e ndritur por dhe një bashkëpunim me NATO-n, për investim në pjesën ushtarake. Por kur thonë do na lënë pa port tradhtaret?
E kanë thënë gjithmonë, për portet ankohen ata që s’dinë notë, nuk e them unë, unë thjesht lexoj, ata ju kanë njohur e ju kanë parë, jua dinë mirë kokën dhe shpirtin. Por si more do e lëmë pa port, kur e para, puna nis me fazën e parë që është jashtë portit. Aty ku sot ka ferra do ketë plazh. Të gjitha ato do të nisin transferimin, i dinë dhe këta se janë të shkruara në marrëveshje, por tani ndryshon puna se u duket të tërëve me Mufo e me Çufo. Lodra që japin e marrin si të marrë po u ikën nga duart. Siç e thonë dhe mes tyre, po e bëri dhe këtë Rama, iku Durrësi, nuk e marrin dot më.
Levantinët nuk janë një grusht qesharak por një turme që vetëm duke ushtruar na mëson, sa më tepër të shtrohet numri i tyre aq më tepër përhapet ideali i përcipë. Kushdo që i dëgjon, turren me gurë për të mbrojtur me gurë mëmëdheun dhe thua me vete o Zot si ka mundësi. Habitet njeriu por imzot Noli i njihte.
Citoj, Citoj, për këta të dy, këta njerëz kanë rekordin kurdoherë për vrasje dhe grabitje. Në Shqipëri të re, jo vetëm nderohen por shesin patriotizma, duke menduar se nëse thërrasin ‘rroftë mëmëdheu’, do shpëlahen nga gjaku i mëmëdheut. Janë të njëjtët që si pykë i rrinë mëmëdheut. Sa herë vjen një kohë e tillë, njeriu thotë nuk do shpëlahem do nga gjaku, mirëpo këta thërrasin, me foltore e pa foltore.
