Nga Boldnews.al
Edi Rama pohoi nga foltorja e Kuvendit se nuk e ka fare problem po t´i thonë “budalla”, por e ka shumë problem po ta akuzojnë si kriminel. Dhe në fakt ka të drejtë, kriminel është një fjalë e rëndë, akuzë që duhet t’ia provosh, pasi në të kundërt ai te padit, të dënon si shpifës.
Edhe ti thuash “budalla” nuk është pak, por ai e pranon, sepse këtë e klasifikon si opinion të dikujt ndaj dikujt tjetër dhe në fund thotë: secili ka mendimin e tij.
Fjala “budalla” ka si kuptim një njeri të metë nga medja, ose të trashë, po nga mendja. Në fakt Kryeministri ynë nuk është as i trashë dhe as i mangët nga mendja, pasi në të kundërt nuk do të arrinte të merrte 3 mandate qeverisëse apo të sillte vërdallë shqipfolës e anglishtfolës.
Por duke e konsideruar si diçka normale ta quash “budalla”, Kryeministri e vë në funksion, dhe nuk nguron ti quajë deputetët “kope”.
Rama hodhi gurin në lumë dhe këtë nuk e bëri kot, pasi për çdo çështje te hapur ose te mbyllur, aferë apo skandal, me apo pa korrupsion, në rastin më të mirë, ai s’ka argumente për tu mbrojtur, të paktën politikisht.
Duke u sjellë si një “budalla”, që pasi hedh gurin ikën, Rama këtë gjë bëri sot në Kuvend. Foli e foli, i konsideroi kope delesh a gjedhësh ata që kishte përpara dhe iku nga seanca.
“Budallai” nuk mban përgjegjësi për ato që thotë dhe ato që bën. Ndaj nuk është çudi që ai të vijojë të injektojë pak nga pak idenë se është vërtet një “budalla”. Një “budalla” që ia punojnë të tijët, që i hedhin hi syve ca të tjerë, që nuk kupton se çfarë bëhet pas krahëve të tij.
Këtë gjë e pohoi edhe kur ishte në Komisionin hetimor të inceneratorëve, kur tha se nuk mbante përgjegjësi se çfarë ndodhte pas krahëve të tij.
Por “budallait”, sipas fjalës së urtë popullore, duhet ti hapësh dhe rrugën, ndaj nuk është çudi që Kryeministri të pranojë ta quash të tillë, dhe më pas ti hapet rruga.
Në fakt deri më tani ata që i konsideroi si kope i hapën shtigje e rrugë, e lanë të merrte çdo gjë të mundshme, dhe të shfaqet në sytë e gjithkujt herë si alternative e vetme, herë si shpëtimtari nga tërmetet, pandemia e lufta, herë si “budallai” që nuk di se ç´bëjnë ata që e rrethojnë.
Rruga që zgjodhën në sallën e Kuvendit, duke iu ankuar Lindita Nikollës që të ndëshkojë një “budalla”, nuk zgjidh gjë.
Ai do shkojë sërisht seancën tjetër dhe në mos do i quajë “kope”, do i konsiderojë diçka tjetër.
Sot këta deputetë që ai që pranon ta quajnë “budalla”, dy rrugë kanë: ose ti lenë fushën e lirë duke respektuar kështu fjalën e urtë ““budallait” hapi rrugën”, ose ta “lidhin”, jo me litar, por të lenë mënjanë ato lojrat e kalamajve mes tyre, të organizohen dhe t´i përgjigjen “budallait” me formulën që meriton.
Sa kohë ata do të sillen si kalamaj qejfmbetur, Edi Rama do të shfaqet si “budalla”, do t´i trajtojë si “kope”, dhe në fund do t´i lerë në pellgun me ujë për të nxjerrë gurin që hedh brenda.
