Nga Artan Fuga
Unë e di që komuniteti hebre në Shqipërinë e viteve 40 nuk u denoncua te nazistët. Merita e madhe e atij brezi, e autoriteteve që nuk e bënë edhe këtë krim sikur një pjesë e tyre bënë krimin e kolaboracionizmit! Dhe për arsye socio-historike që këta që bërtasin sot as i dinë dhe as kanë kapacitetin t’i thonë.
Histori tjetër ajo!
Pse më vjen turp? Sepse nuk është në zakonin e popullit që një të mirë që ka bërë 70 vjet më parë, ta përmendi, t’ua përmendi, të fryhet, ngufmohet, angurdifet si gjel deti, me një të mirë që u paska bërë të tjerëve. Imagjinoni sikur dikush t’u ketë bërë një të mirë dhe pas nja dhjetë vjetësh cdo ditë t’ua kujtojë duke thënë : Hë mooo e patë sa i mirë jam unëeeeeeee?
Më vjen për të vjellë!!!
Aq më shumë kur kjo përdoret për fushata elektorale, për pushtet, për ta pasur mirë me diplomatë të ndryshëm, me vende të rëndësishëm apo për qëllime të tjera meskine.
Aq më shumë që sjelljen e shqiptarëve para 70 vjetëve ka nga këta që e përvetësojnë, e privatizojnë, sikurse bëjnë tendera në zonat e tyre dhe përlajnë cdo gjë që u del përpara! Ju duket se meqë shqiptarë ata, shqiptarë ne, atëhere jemi ne që duhet të rrahim gjoksin për ata!
Mjaft se këtë nuk e bën asnjë popull i botës që ka pak fisnikëri!
Ja përse më vjen turp, a thua se nuk kishte edhe shqiptarë që spiunonin dhe vrisnin njeri tjetrin në atë kohë, apo edhe tani, për pesë lekë.
Mjaft me propaganda të tilla se është turp!
Bëje të mirën edhe hidhe në lumë – ky është morali popullor!
