Nga Klodian Tomorri
Zakonisht gjërat këputen kur hollohen. Por me zullumin ndodh e kundërta. Ai këputet kur trashet.
Grykësia për të vjedhur paranë publike me projektin kriminal të mbetjeve të Durrësit, i ka futur arkitektet e tij në një kurth, nga i cili mund të dalin vetëm me pranga në duar. Çdo skenar apo çdo zgjidhje që të provojnë, rezultati do të jetë i njëjtë. Kush firmos, shkon automatikisht pas hekurave. Gjykimi është vulosur ditën kur u mbyll venddepozitimi i Porto Romanos me tender sekret për të ndarë 15 milionë euro.
Ligjërisht kriza e mbetjeve të Durrësit ka vetëm tre zgjidhje. E para është ajo që Bashkia e Durrësit të hapë tender për depozitim të mbetjeve. E dyta, Ministria e Energjisë të hapë tender për koncesion të ri, ndërsa e treta që në fillim dukej dhe më e preferuara e qeverisë, është ajo e negocimit të drejteperdrejtë me inceneratorin e Tiranës. Të treja të çojnë në burg. Zyrtarët që do të hedhin firmat, nuk do t’i shpëtonte dot as gjykata më e korruptuar në botë.
Varianti i parë, ai i hapjes se një tenderi për depozitim nga Bashkia e Durrësit është i dështuar që në nisje. Durrësi nuk ka më venddepozitim mbetjesh sepse e mbyllën grykësit, rrjedhimisht askush nuk mund të marrë përsiper depozitimin e mbetjeve. Por edhe nëse do të ndodhte mrekullia dhe ndonje kompani të ofronte zgjidhjen, për ti depozituar mbetjet në një qytet tjetër, kjo do te kishte dy pasoja. Së pari, transporti ne nje qytet tjeter do te rriste tarifen e pastrimit per qytetaret e Durresit ose per buxhetin e shtetit. Se dyti, procedurat e tenderit ri do te zgjasnin me muaj te tere. Pergjate kesaj kohe, kriza e plehrave ne Durres do te rendohej duke u bere e pamenaxhueshme. Kjo do te ngrinte domosdoshmerisht pyetjen: Pse u mbyll venddepozitimi i Porto Romanos pa u gjetur me pare vendi i ri ku do te sistemoheshin mbetjet e Durresit? Pergjigja e kesaj pyetje çon tek prangat.
Varianti i dytë, ai i hapjes së garës për koncesion të ri nga Ministria e Infrastruktures do të merrte edhe më shumë kohe se tenderi i depozitimit. Zgjidhja do te ishte edhe me e larget dhe emergjenca mjedisore e Durresit do te shnderrohej ne nje krize te tmerrshme shendesore. Serish do te ngrihet me detyrim pyetja; Pse u mbyll Porto Romano pa u gjetur me pare venddepozitimi i ri? Serish mbi konen e firmetareve do te tundeshin prangat.
Varianti i fundit, ai i negocimit të drejteperdrejtë me inceneratorin e Tiranës mund ta zgjidhë krizën mjedisore shpejt, por të çon automatikisht në burg për korrupsion. Kjo është arsyeja se pse në qeveri për këtë çështje kanë filluar sherret. Dhe kjo është arsyeja se pse Ministria e Infrastruktures nuk e firmos nisjen e negocimit te ig me inceneratorin e Tiranës. Të gjithë e dine mirë. Kush firmos puthet me prangat.
Kjo është një aferë që do të shpërthejë në çdo skenar. Fitilat u ndezën ditën që Agjencia e Kanalizimeve mbylli pa garë dhe me negocim të drejtëpërdrejtë Porto Romanon. Grykesia e trashi zullumin derisa e keputi. Tani mbetet vetëm për t’u pare se kush do te jete kurbani. Hetimet per kete çeshtje kanë nisur sakaq dhe në Ministrinë e Infrastrukturës këtë e dinë mirë.
