Nga Boldnews.al
Me zë të qetë, pa dridhje se humbi pushtet, Ramush Haradinaj dha dorëheqjen, duke u treguar më burrë se shumë burr-acakë që i ngritën këtë pusi. Një konjukturë e pisët Bruksel-Uashington dhe Tiranë-Prishtinë-Beograd, po e dërgojnë për të katërtën herë para Gjykatës Speciale për krimet e luftës. Tre herë ka dalë pa faj, e të katërtën nuk ia kishte borxh askujt që të ndodhte, por pasojat e një shtetari të fortë, që e do vendin e tij, prekën interesat e hijenave.
“Kam njoftuar institucionet se kam dhënë dorëheqje të parevokueshme. Arsyeja është se kam marrë një ftesë nga Gjykata Speciale për javën e ardhshme si i dyshuar. Dhe kam vlerësuar se nuk mundem të paraqitem si kryetar i qeverisë por si qytetar i Kosovës”, ka thënë Haradinaj.
“Pas kësaj dorëheqje mandatin ia kthej popullit, ju jeni të parët që ju informoj. Qeveria e vendit vazhdon të kryejë funksionet e veta pa krijuar vakuum, do i informojë zyrtarisht gjitha institucionet relevante, do i mbes gjithnjë besnik atdheut, ishte ndër t’i shërbej vendit. Dorëheqja është e parevokueshme”-vijoi ai, pa shenjë pendese, pa fytyrë të prishur, pa gjunjë të dridhur.
Vizita më e fundit e presidentit francez Manuel Macron në Serbi, ishte më shumë si e një lajmësi se një kokë do hahej në Prishtinë, dhe ajo do ishte e kryeministrit Ramush Haradinaj. Po ashtu, zyrtarë të nivelit të mesëm me seli në Uashington, të tipit Palmer apo Riker, bënë gjithaçka që bashkarisht të shantazhonin një burrë prej Kosove.
Sigurisht ata që të japin goditjen e fundit janë më të pabesët janë në Prishtinë dhe Tiranë. Me siguri në presidencën e kosovës dhe në kryeministrinë e shqipërisë, po hapet “shampanja” e suksesit. Hoqën “qafe” një njeri që se mposhti dot lufta, as konjoktura, sepse sot Ramushi nuk u gjynjëzua para tyre. Ka lënë në fuqi një taksë që shtetit serb deri tani për gjashtë muaj që është vendosur ka humbur më shumë se 700 milionë euro dëm. I tha JO të fortë mbi të gjitha ndarjes së Kosovës. Atyre çeakejve si Rama-Vuçiç-Thaçi me mbështje të politikës sorosiane dhe ruse që vunë para hartën e kosovës së vuajtur për ta copëtuar sipas oreksit serb.
Treguesi më i sinqertë ishte ai rrëfim i çiltër i kryeministrit të Maqedonisë së Veriut Zoran Zaev, i cili pranoi se pas çështjes së ndarjes së kosovës, qoftë edhe me termin e përdoruar butësisht nga Hashim Thaçi si “korrigjim kufijsh”, fshiheshin interest më të ngushta serbe, ruse, apo edhe turke.
Përsëri Ramushi nuk u tut para botës së errët të një rrace politikenjsh çakenj brenda dhe jashtë vendit. Sot nuk është koha për të “sharë” ndërkombëtarët, por për të vlerësuar një figurë, një burrë shteti që ndonëse mund të mos ketë fjalor të përzgjedhur, di të qeverisë, do kombin e tij dhe nuk bëhet pis, as nga ata shqipfolës gjakprishur të Tiranës dhe Prishtinës, që për interesat personale janë gati të shesin jo vetëm veten (pa çmim fare), por edhe vendin e tyre.
Në gjunjë sot kanë rënë ata që po shijojnë shampanjën e suksesit. I pafajshëm në të drejtën e tij, apo fajtor sepse kështu do vijë urdhri nga lart, përsëri burg për Haradinajn nuk do ketë që ta mbajë. Mund ta izolojnë fizikisht, por shpirtërisht dhe zemrën e një luftëtari për liri, që do kombin e tij nuk ka qeli që e mban.
