“Po mundohem të mendoj se James nuk vdiq kot, ne nuk humbën kaq shumë djem më kot”. Sarah Adams ka vështirësi që të flejë ndërsa shikon me zemër të thyer pamjet se si Talebanët po marrin kontrollin e Afganistanit. Djali i saj James Prosser, ishte vetëm 21 vjeç kur u vra nga një shpërthim në vitin 2009.
Në total janë 457 britanikë të vrarë në Afganistan pasi forcat e NATO-s hyn në vend në 2001.
Familjarët e ushtarëve britanikë që humbën jetën ndër vite në luftën e Afganistanit reaguan me zemëratë dhe nisën një peticion dërguar autoriteteve, ku u kërkojnë që të dijnë se për çfarë sakrifikuan ata.
“Është shkatërruese të shohësh se çfarë po ndodh në Afganistan gjatë ditëve të fundit. Gjithçka për të cilën ai punoi, luftoi e dha jetën u shkërmoq. Është dëshpëruese të shohësh se çfarë po ndodh, jo vetëm për familjet që humbën djemtë dhe bashkëshortët, por për ata që shërbyen dhe ende mbajnë lëndimet fizike dhe mendore të luftës. Tani duket se asgjë nuk ka më vlerë”, tha nëna e James.
Wendy Rayner, e cila humbi burrin e saj Peter në vitin 2010 në moshën vetëm 34 vjeç, tha se ishte “plotësisht e neveritur”, duke shtuar: “Ndihet si një shuplakë e fortë në fytyrë pas të gjitha sakrificave që kanë bërë njerëzit si burri im”.
Rreshteri Rayner, nga Batalioni i Dytë i Regjimentit të Lancaster, po drejtonte togën e tij në një patrullim rutinë në Provincën Helmand, kur ai u vra nga një pajisje shpërthyese artizanale.
Gruaja e tij i ka shkruar Kryeministrit duke kërkuar një hetim pse sakrifica e Britanisë në Afganistan u shpërdorua brenda pak ditësh.
Jack Cummings, një veteran që humbi të dyja këmbët në vitin 2010 në Afganistan, shkroi në Tëitter: “A ja vlente? Ndoshta jo. A i humba këmbët për asgjë? Kështu duket. A vdiqën kot shokët e mi? Po”. Gjeneralmajori Charlie Herbert, i cili humbi shumë trupa në konflikt tha se “trimëria dhe gjakderdhja” e ushtarakëve dhe grave ishte “kthyer në pluhur në vetëm disa ditë të shkurtra”.
“Sa e turpshme! Sa e pafalshme! Unë mezi kam fjalë për të përshkruar sa i zemëruar jam”, shkroi ai.
