Ish-zv.ministrja e Financave në Qeverinë Rama, Irena Beqiraj, përmes një postimi në rrjetet sociale është ndalur nv atë se çfarë ka ndodhur me atë që Kryeministri e cilësoi si “paga e luftës”.
Duke sjellë shembullin e një taksisti që kishte marrë pagën 400 mijë lekëshe dhe një fqinji të tij që kishte marrë një tjetër përfitim, apo nuk kishte marrë asgjë, Beqiraj shkruan se ata që kanë përfituar mund të konsiderohen nga qeveria si votues të sigurtë.
Beqiraj shkruan se nëse do të aplikohej skema që paga e luftës 400 mijë lekë të ndahej në 3 paga nga 130 mijë leke, duke zgjeruar skemën, kjo mund t´i bënte shqiptarët indiferentë ndaj politikës, por indiferenca nuk i duhet politikës.
Postimi nga Irena Beqiraj
Taksisti !
Sot morra nje taksi. Taksisti edhe pse nuk e njiha me shprehu kenaqesine e tij pasi kishte marre pagen e luftes. Por nuk nguroi te me shprehte edhe pakenaqesine, per kritikat qe i kisha bere qeverise. Sipas taksistit qeveria kishte bere cfare kish mundur. I kishte dhene atij per 50 dite karantine (sipas numerimit te tij te gabuar ) 80 mije lek. U perpoqa qe ti shpjegoj qe kane mbetur shume te tjere pa ndihme, por ishte e kot , sipas tij ishte faji i tyre. Nuk arrita ta kuptoj ku ishte faji ( por mbase nga qe nuk ishin bere taksist).
Megjithese, shija e bisedes me te ishte jo fort e kendeshme, kaloi sapo arrita ne destinacionin per ku isha nisur.
Por taksisti me paditurine e tij me beri te reflektoj.
Gjate gjithe kesaj periudhe kam menduar qe do te kishte qene me mire pagesa e papunesise 13 mije lek ne muaj e shtrire ne nje fashe me te gjere, per te gjithe te punesuarit dhe te vetpunesuarit me rroge me te vogel se 30mije lek. Kjo skeme , sipas meje, do te ishte gjitheperfshirese, edhe lehtesisht e implementueshme.
Por sot e kuptova qe e kisha gabim. Nje skeme e barazuar, ku taksisti qe e quante veten biznesmen , dhe fqinji i tij qe punonte tek fabrika e qumshtit do te trajtoheshin njesoj, do ti bente indiferent politikisht te dy shqiptaret.
Nderkohe fakti qe taksisti kishte marre pagen e luftes dhe fqinji i tij nuk kishte marre te njejtin trajtim , e bente taksistin te ndihej ndryshe , te ndihej i vecante, i realizuar . “Zotesia e tij ” e kishte shperblyer dhe diferencuar dukshem nga fqinji i tij ” i pazot” .
Taksisti bashke me gruan jane tani votues te sigurt. Nuk do te kishin qene te tille pa lumturine e shkaktuar nga diferencimi.
Teza ime bazohej ne parimet “e optimizimit ekonomik “por kujt i duhet kjo ? Per te mbajtur pushtetin duhet perdorur “optimizimi politik ” me mire 2 votues te sigurt sesa 4 indiferent. Nese KM, do ta begeniste taksistin edhe 30 sekonda ne telefon, padyshim do ta conte kete te fundit ne qiell te shtate. Sipas Hararit bota ka me “shume taksiste ” se intelektuale.
Vota e taksisit ka te njejten vlere me voten e profesorit, mjekut etj. Duam apo nuk duam ne, Kryeministrat zgjidhen nga taksiset , nga votuesi mesatar . Politika duhet te kenaqe vetem paditurine e tyre.
Mjaftoj vetem nje bisede e shkurter me nje votuesi mesatar per te kuptuar sa gabim kam analizuar gjithe kete kohe.
