Rasti i tre fëmijëve në Durrës është një kambanë alarmi që duhet të zgjojë jo vetëm opinionin publik, por mbi të gjitha institucionet përgjegjëse, të cilat rezultojnë se e kanë pasur dijeni për situatën prej muajsh, por kanë reaguar vetëm pasi gjithçka u bë publike.
Ende sot, e vërteta e plotë e historisë së kësaj familjeje nuk dihet. Megjithatë, ajo që dihet me siguri është se një nënë u masakrua publikisht në rrjete sociale, u etiketua, u poshtërua dhe u gjykua, ndërkohë që askush nuk ngriti akuza dhe pretendime serioze për babain e fëmijëve, i cili jeton jashtë vendit dhe pranoi se ishte në dijeni të gjendjes së tyre.
Pak ditë më parë, në rrjet qarkulloi një video që tregonte tre të mitur në një banesë të rrëmujshme dhe të papastër. Pamjet shkaktuan reagim të menjëhershëm publik dhe çuan në shoqërimin e fëmijëve dhe nënës në pavijonin infektiv të spitalit të Durrësit, ku u konstatua se fëmijët po trajtoheshin për zgjebe.
Edhe Shërbimi Social Shtetëror, institucioni i dytë që kishte dijeni për rastin, deklaron se i ka ofruar ndihmë dhe punë nënës, por ajo nuk e ka pranuar, duke këmbëngulur se donte t’ia dilte vetë. Sipas këtij institucioni, gjatë vizitave në banesë, gjendja ishte normale.
Në një telefonatë nga spitali, nëna e fëmijëve deklaron se prej muajsh i ka mjekuar vetë fëmijët, mohon udhëtime jashtë vendit dhe thotë se gjithçka mund të verifikohet në sistemin TIMS. Ajo mohon që banesa të ketë qenë në gjendjen e shfaqur në video dhe pretendon se ambienti është rregulluar qëllimisht për xhirim. Po ashtu, mohon kategorikisht se i ka lënë ndonjëherë fëmijët vetëm gjatë natës.
Nga ana tjetër, babai i fëmijëve, i cili jeton në Itali, pranon se kishte dijeni për kushtet në të cilat jetonin fëmijët, por shprehet me fjalët: “Çfarë të bëja?”.
Vetëm pasi rasti u bë publik, ai deklaron se do të kërkojë kujdestarinë e fëmijëve. Ai mohon që ish-bashkëshortja t’i ketë braktisur fëmijët dhe tregon se ajo ka shkuar për disa muaj në Itali bashkë me ta, në përpjekje për një jetë më të mirë, por është rikthyer në Shqipëri. Madje, thekson se nuk ka kërkuar më herët kujdestarinë, pasi mendonte se fëmijët ishin më mirë me nënën.
Një nënë që punonte deri në 16 orë në ditë për të rritur tre fëmijë sot përballet jo vetëm me varfërinë, por edhe me damkën sociale. Ndërsa tre të miturit mbeten sërish në qendër të një sistemi që reagoi vetëm kur kamera u ndez.
Ky rast nuk ka nevojë për gjyqe popullore. Ka nevojë për përgjegjësi institucionale, mbështetje reale dhe drejtësi për fëmijët./ Emisioni Fiks Fare
