Nga Israel G. Velazquez, MILENIO
Pozicioni gjeopolitik që ka Meksika nuk po shfrytëzohet nga qeveritë e saj për ta shndërruar vendin në një qendër prosperiteti, inovacioni dhe zhvillimi brenda zinxhirëve globalë të tregtisë. Ky avantazh strategjik nuk është përkthyer në mirëqenie për shumicën e meksikanëve.
Ata që e kanë shfrytëzuar më mirë pozicionin e Meksikës si pikë strategjike hyrjeje, ndikimi dhe operimi janë regjime autoritare si Rusia dhe Kina, në një masë më të vogël Iran, si dhe mafia transnacionale, përfshirë mafien shqiptare.
Në raportin “Aleanca në hije: fuqitë autoritare dhe lidhja e luftës hibride në Amerikën Latine”, Qendra për Studime Demokratike thekson se kartelet e Sinaloas dhe Jalisco New Generation, mes të tjerëve, janë të lidhur me rrjete transnacionale që bashkëpunojnë me furnizues kinezë për trafikimin e prekursorëve kimikë të përdorur në prodhimin e drogave sintetike, si dhe me struktura të pastrimit të parave dhe tregtisë së paligjshme.
Sipas këtij raporti, portet e Manzanillo, Lázaro Cárdenas dhe Ensenada janë pikat kryesore të hyrjes për prekursorët kimikë dhe mallrat e lidhura me ekonomitë ilegale.
Megjithatë, jo vetëm portet janë tërheqëse për krimin e organizuar transnacional. Meksika disponon gjithashtu korridore logjistike dhe zona tregtare ku aktivitetet e ligjshme dhe të paligjshme mund të përzihen lehtësisht, duke favorizuar pastrimin e parave, kontrabandën dhe operacionet e fshehta.
Raporti nuk e paraqet Meksikën thjesht si një vend pritës, por si një territor ku ndërthuren tregtia e ligjshme, krimi i organizuar, dezinformimi dhe operacionet e ndikimit. Ai e përshkruan vendin si veçanërisht të cenueshëm ndaj dezinformimit rus, përdorimit të infrastrukturës kineze për zinxhirë të paligjshëm furnizimi dhe shfrytëzimit të rrjeteve kriminale si mbështetje logjistike.
Përfundimi kryesor i raportit nuk është se Meksika është një aktor pasiv. Përkundrazi, infrastruktura e saj tregtare, financiare dhe logjistike është bërë aq strategjike sa shërben njëkohësisht si për ekonominë formale ashtu edhe për ekonomitë e nëndheshme. Pyetja është nëse shteti meksikan e kupton këtë realitet po aq mirë sa ata që tashmë po e shfrytëzojnë.
Raporti përshkruan se si rrjetet kriminale shfrytëzojnë infrastrukturën, korridoret tregtare dhe boshllëqet institucionale për të zgjeruar ndikimin e tyre. Problemi bëhet edhe më serioz kur këto rrjete krijojnë lidhje me struktura qeveritare.
Një shembull i përmendur janë marrëdhëniet e pretenduara midis Rubén Rocha Moya dhe kartelit të Sinaloas, megjithëse akuza të tilla mbeten objekt hetimesh dhe debatit politik.
Gjithashtu, gjetjet e fundit të operacionit “Enjambre” sugjerojnë se infiltrimi i krimit të organizuar në strukturat shtetërore mund të jetë shumë më i përhapur sesa autoritetet janë të gatshme të pranojnë publikisht.
