Institucioni që mbetet i fshehtë ndërsa duhet të jetë transparent
Në çdo vend normal, institucionet publike marrin përgjegjësi kur gabojnë, pranojnë dështimet dhe kërkojnë falje. Por në Shqipëri, Këshilli i Lartë i Prokurorisë (KLP), një nga institucionet kryesore të drejtësisë, vepron ndryshe: fsheh dështimet, shpif dhe i mbulon me gënjeshtra të papërballueshme teknike.
Rënia e faqes zyrtare të KLP-së nuk është thjesht një problem teknik. Është një akt i qartë i arrogancës dhe papërgjegjshmërisë që sundon në këtë institucion, dhe përgjegjësia kryesore bie mbi drejtuesen e tij, e cila është ajo që duhet të japë llogari dhe të marrë masa, por vazhdon të qëndrojë pasivisht, madje duke manipuluar publikun.
1.Faqja bie, KLP hesht — Një turp kombëtar
Faqja zyrtare e KLP-së nuk funksionoi për disa ditë të tëra. Pa asnjë njoftim, pa asnjë paralajmërim, pa asnjë sqarim për qytetarët që kanë të drejtë të dinë çfarë po ndodh me institucionin që ka për detyrë të garantojë drejtësinë.
Në vend që të merrnin përgjegjësinë, drejtuesit heshtën dhe injoruan publikun. Kjo nuk është vetëm papërgjegjshmëri — është përçmim i hapur ndaj qytetarëve.
Si mund të quhet “i planifikuar” një problem që s’e dinte askush? Kjo është tallje me njerëzit dhe me konceptin më minimal të transparencës.
2.Reagimi i KLP-së: Një mashtrim për syrin e publikut
Kur e detyruan të reagojë, KLP dha një komunikatë të thatë, pa asnjë shenjë turpi: “Proces teknik i planifikuar”. Një gënjeshtër e pastër, që nuk mban asnjë shenjë serioziteti.
Ky reagim nuk është vetëm i vonuar dhe i ngathët — është ofendues dhe i papranueshëm për çdo qytetar me pak dinjitet.
3.Papërgjegjshmëria e drejtueses: Pushime ndërkohë që institucioni shembet
Jo vetëm që nuk ka asnjë plan menaxhimi apo komunikimi, por edhe përgjegjësia kryesore — drejtuesja e KLP-së — duket se zgjedh të shmangë detyrimet në mënyrë flagrante.
Reagimet janë të përgatitura shpejt e shpejt, me fjalë boshe, shpesh ndërkohë që drejtuesit janë në pushime. Kjo është shenjë e mungesës së seriozitetit dhe indiferencës totale ndaj rolit të rëndësishëm që kanë në sistemin e drejtësisë.
4.Një krahasim që e nxjerr zbuluar KLP-në
Autoriteti Rrugor, një institucion shumë më teknik dhe i thjeshtë, informon publikun për çdo ndërprerje, madje edhe për punime të vogla rrugësh në zona rurale.
Ndërsa KLP, që merr vendime jetike për sistemin e drejtësisë dhe jetën e qytetarëve, fsheh totalisht çdo problem dhe gënjen hapur për ta justifikuar.
Ky është një poshtërim i thellë dhe një turp që nuk duhet të lejohet më.
5. Modeli i dështimit dhe mungesës së përgjegjësisë — Drejtuesja e KLP-së në qendër të tij
Ky nuk është një rast i izoluar. KLP ka krijuar një kulturë mohim dhe fshehjeje. Në vend që të përballen me realitetin, të mësojnë dhe të përmirësojnë, drejtuesit, me në krye drejtuesen e KLP-së, zgjedhin rrugën e gënjeshtrave, manipulimit dhe indiferencës.
Një institucion që nuk pranon dështimet dhe nuk kërkon falje është një institucion që nuk meriton më besimin e publikut.
Rënia e faqes nuk është tragjedia. Tragjedia është mënyra si u menaxhua: me arrogancë, papërgjegjësi dhe gënjeshtra.
Nëse drejtuesja e KLP-së nuk jep llogari për këtë dështim dhe nuk merr masa konkrete, atëherë KLP është një institucion pa autoritet moral dhe pa besueshmëri.
Qytetarët meritojnë institucione që respektojnë transparencën dhe përgjegjësinë — dhe kjo nis nga drejtimi më i lartë./B.N
LEXO EDHE:
KLP jashtë funksionit – nga “garant i pavarësisë” në një noter që pret urdhrat e Partisë Socialiste
