Lajmi mbi vendimin e qeverisë izraelite për të marrë nën kontroll qytetin e Gazës po pritet, jo pa arsye, me dëshpërim në Gaza. Qyteti i Gazës është në një numërim mbrapsht drejt shkatërrimit.
Duke supozuar se Hamasi nuk do të dorëzohet në javët e ardhshme dhe aktualisht ka pak shenja që kjo të ndodhë, atëherë ushtria izraelite do të nisë një fazë shkatërruese të re të luftës.
Për qytetin e Gazës, ku ende jetojnë rreth një milion civilë, perspektivat janë të zymta. Qindra mijëra janë njerëz që u detyruan të largohen gjatë muajve të parë të luftës, u kthyen në janar kur një armëpushim ngjalli shpresa për përfundimin e luftës. Ata kaluan më shumë se një vit larg shtëpive të tyre, duke u zhvendosur nga një vend në tjetrin, duke jetuar në kushte gjithnjë e më të dëshpëruara.
Kur u kthyen në veri, shumë prej tyre i gjetën shtëpitë e tyre të shkatërruara dhe lagjet e tyre të fshira. Por u vendosën aty ku mundën, duke besuar se lufta mund të kishte përfunduar më në fund.
Por jeta në qytet, që ishte mjaft e vështirë, u përkeqësua shpejt pasi Izraeli theu armëpushimin në mes të marsit dhe ndërpreu ndihmat, duke shkaktuar krizën më të keqe humanitare të konfliktit. Tani duket se po nis një cikël i ri.
Qeveria izraelite do të përpiqet sërish të detyrojë të gjithë banorët e qytetit të Gazës të zhvendosen në jug, një proces që raportohet se mund të përfundojë brenda dy muajsh.
Pritet të vendosen orë policore, urdhra evakuimi dhe kolona civilësh të lodhur në rrugë edhe një herë. Herën e kaluar, të evakuuarit u strehuan në qytete si Khan Younis dhe Rafah. Por ato qytete janë pothuajse të shkatërruara plotësisht, duke ngritur pikëpyetje serioze për vendin ku do të jetojnë civilët që largohen.
Izraeli thotë se do të ketë më shumë ndihma, por ka dhënë pak detaje. Ndërkohë, historia e qytetit të Gazës mund të ngjajë së shpejti me atë të Rafah.
Në maj të vitit 2024, Izraeli ndërpreu lidhjet me qytetin jugor dhe urdhëroi popullsinë civile rreth një milion njerëz) të largohen. Shumica u larguan në veri-perëndim, në zonën bregdetare të njohur si al-Maëasi.
Presidenti amerikan në atë kohë, Joe Biden, tha se një pushtim i Rafah-ut do të përfaqësonte një “linjë të kuqe” për administratën e tij.
Por me popullsinë civile kryesisht të larguar, ushtria izraelite vazhdoi të shkatërronte Rafah-un, duke argumentuar se pranimi i luftëtarëve dhe infrastrukturës së Hamasit e bëri të nevojshme pastrimin e qytetit. Një vit më vonë, një qytet dikur i gjallë pothuajse nuk ekziston më.
Përveç nëse ka një përparim diplomatik para fillimit të tetorit, ajo që mbetet nga Gaza mund të pësojë të njëjtin fat.
Kjo do të lërë fatin e “kampeve të mesme” të Rripit të Gazës, Nuseirat, Bureij dhe Deir-el-Balah, të varur në fije të perit.
Zyrtarët izraelitë thonë se nuk ka plan aktual për të sulmuar dhe pushtuar kampet, të cilat, megjithëse janë sulmuar disa herë, nuk kanë përjetuar ende pjesën më të keqe të luftës.
Por nëse Hamasi mbetet i pranishëm atje, veçanërisht nëse ende mban pengje, atëherë nuk ka arsye të mendohet se e njëjta histori nuk do të zhvillohet edhe atje.
Kryeministri i Izraelit, Benjamin Netanyahu, beson se ai mund dhe duhet t’i arrijë të gjitha këto në ndjekje të fitores totale ndaj Hamasit.
Një popullsi civile prej dy milion njerëzish mund të detyrohet të largohet, të urdhërohet të ikë në këtë apo atë drejtim dhe të mbahet në jetë, përmes shpërndarjes së pakët dhe kaotike, shpesh herë vdekjeprurëse në pikat e shpërndarjes së ndihmave minimale, ndërsa vendet që ata i quajnë shtëpi shkatërrohen sistematikisht.
Shumica e izraelitëve e kundërshtojnë këtë, për shkak të asaj që kjo do të thotë për fatin e 50 pengjeve të mbetura, rreth 20 prej të cilëve mendohet se janë gjallë.
Pjesa më e madhe e botës po e sheh këtë me tmerr. Izolimi diplomatik i Izraelit pritet të thellohet.
Fitorja e Netanyahu-t në Gaza mund të vërë në provë edhe durimin e aleatit të tij besnik në Shtëpinë e Bardhë.
Por pas mundjes së Hezbollah-ut në Liban, ndihmës për rënien e regjimit të Assad-it në Siri dhe goditjeve shkatërruese kundër armikut të tij kryesor, Iranit, Izraeli ka konfirmuar statusin e tij si superfuqi rajonale, në gjendje të përballet dhe të mundë shumë armikë.
Pas poshtërimit brutal të shkaktuar nga Hamasi në tetor 2023, Netanyahu tani duket i guximshëm dhe i gatshëm të ndërmarrë rreziqe.
Kush, mund të pyesë veten ai, do ta ndalojë?
/BBC
