Vrasja e Martin Canit është një tragjedi që ka tronditur thellë shoqërinë shqiptare. Ajo ka nxjerrë në pah problemet e dhunës mes të rinjve dhe mangësitë në sistemin arsimor dhe institucional.
Në lagjen e qetë pranë shkollës “Fan Noli” në Tiranë, heshtja e zakonshme u shua nga sirenat e ambulancave dhe britmat e tmerrit. Ishte 18 nëntori vitit 2024, dita kur jeta e 14-vjeçarit Martin Cani u ndërpre brutalisht.Nxënës i shkollës 9-vjeçare, Martin Cani, doli nga klasa pas mësimit si çdo ditë tjetër.
Askush nuk do të kishte imagjinuar se atë pasdite ai do të bëhej viktimë e një sherri banal që kishte nisur në rrjete sociale. Sipas dëshmive, gjithçka ndodhi për pak minuta. Në një rrugicë të ngushtë, një debat mes të rinjve eskaloi në një akt dhune të pakuptimtë. Një thikë u ngul dhe Martini nuk arriti t’i mbijetonte plagëve. Banorët përreth treguan se skena ishte tronditëse. Fëmijët duhet të jenë në shkollë, jo në morg,” ky ishte slogani.Policia arrestoi një të ri, Mario Përlleshin, ndërsa hetimet vazhdojnë për të zbardhur gjithçka.
Ndërkohë nëna e Martinit ka folur në lidhje me një video të publikuara vetëm pak ditë më parë, ku shihen momentet e sherrit mes adoleshentëve dhe momente t e fundit të 14-vjeçarit, para se të ndërronte jetë shumë pranë shkollës Fan Noli.
“Kemi një dhimbje shumë të madhe. Prej kohësh isha me ilaçe depresioni. Pak nga pak po mundohem që dhimbjen ta kthej në forcë. Por u shfaq një video që nuk e dinim që ekzistonte.
U befasova sepse mendova mos ishte një video që e kishim parë,, ishte një tronditje psikologjike shumë e fortë. Në shtëpi isha vetëm unë, bashkëshorti dhe Henri.
Ia kam shpjeguar Henrit, dhe ai e ka kuptuar tashmë që Martini nuk jeton më.
Mundohemi ta mbajmë gjallë me kujtimet e tij të bukura.
Nuk e dinim më parë ekzistencën e videos. Edhe në gjyq nuk e dinim”, tha ajo.
Mamaja e Martin Canit foli për mungesën e çdo reagimi njerëzor nga prindërit e autorit të krimit.
Pyetje: A kanë pasur komunikim prindërit e autorit me ju?
Florina Cani: Jo, as nuk kanë tentuar dhe sido që të silleshim ne, se ne kemi humbur dritën e syve, ne kemi humbur sensin e jetës. Po mësohemi me dhimbjen. Çdo buzëqeshje e ime është buzëqeshje me dhimbje. Këtu ka humbur sensi njerëzor. Kur njëra palë reflekton dhe tjetra jo, ai fëmijën e ka në jetë, ne nuk e kemi. Ai duhet të ishte i pari që të reagonte dhe të bashkohej me dhimbjen tonë. Gjerat mund të ishin ndryshe, por kështu ne ja lëmë drejtësisë. Dhe duam dënimin maksimal.
Pyetje: Nëse do të ishit ju në vendin e tyre, cfarë do të bëni si prindër?
Florina Cani: Unë do kisha marrë burrin, djalin dhe do shkoja, Ne po jetojmë në një botë te rrëmujshme. Do të kërkoja falje. Do kisha shkuar për ti thënë jam këtu, ndodhi dhe ju kërkoj falje.
Pyetje: Jeni përplasur në sallat e gjyqit me prindërit e djalit që kreu krimin?
Florina Cani: Po jemi përballur, po shkëmbime fjalësh nuk kemi p atur. Sepse ne kemi avokatin. U bënë 2-3 që nuk shkoj, nuk i përballoj dot seancat gjyqësore.
Pyetje: Çfarë bëtë kur morët vesh për videon?
Florina Cani: Emocione shumë të forta. Nuk e pashë dot videon. U ndjeva shumë keq dhe nuk arrita ta shoh deri në fund.
/ Emisioni “Me Zemër të Hapur”
