Kombëtarja shqiptare pësoi një rënie në pikiatë brenda një viti, nga kualifikueset e kampionatit europian në ato të Ligës së Kombeve.
Një vit më parë, mes entuziazmit për kualifikimin e në finalet e një kampionati evropian për herë të dytë në histori dhe për herë të parë si fituese e grupit, askush nuk do ta kishte menduar një paraqitje zhgënjyese e të shëmtuar të Shqipërisë në Ligën e Kombeve.
Nga kreu i grupit në fundin e tij, nga kualifikimi në finalet madhore, në rënien një kategori më poshtë për edicionin e ardhshëm të Ligës së Kombeve.
Nga 15 pikë në grupin e kualifikueseve të Euro 2024, në më pak se gjysmën, 7 të tilla, në grupin e Ligës së Kombeve. Dhe fakti që në kualifikueset e evropianit patëm në grup një skuadër si Ishujt Faroe nuk vlen si justifikim për diferencën në pikë, sepse edhe duke hequr katër pikët me skuadrën më të dobët të grupit, përsëri Shqipëria pati më tepër pikë në grupin e evropianit.
E njëjta dukuri edhe me golat, nga 12 të shënuar e 4 të pësuar në kualifikueset e evropianit, Shqipëria shënoi vetëm katër në Ligën e Kombeve e pësoi gjashtë, duke u rikthyer si dikur te golaverazhi negativ.
Ndërkaq, kundërshtarët e kualifikueseve të fundit shembën edhe Arenën Kombëtare, fortesa e pamposhtur në eliminatoret e mëparshme.
Tri fitore dhe një barazim të parëndësishëm, kur kishte siguruar gjithçka, arriti Shqipëria në Arenën Kombëtare në Tiranë, pa pësuar asnjë gol përballë shtatë të shënuarve në kualifikueset evropiane.
Ndërsa tani, një barazim pa gola e dy humbje, me vetëm një gol të shënuar, edhe ai me penallti, përballë 3 të pësuarve.
Një rënie në pikiatë, edhe për shkak të paqartësive të Silvinjos, që në vend që t’i imponohej kundërshtarit preferoi t’i përshtatej lojës së tij dhe në fund shembi gjithçka të mirë që kishte ndërtuar.
