Nga Flavio Qarri
Meqë u ftova në disa ekrane sot për komentet e mia “agresive” për Elsën, kam frikë se nuk po kuptohet thelbi i mesazhit tim. Jam kundër relativizimit apo lehtësimit të Elsës. Vetëm konteksti i asaj në një bandë është i neveritshëm.
Gara mes bosëve të drogës në Shqipëri nuk është as lek apo makina por dashnorja më e famshme e radhës dhe përdorimi i tyre edhe për shërbime ekstra seksuale nga pastrimi parave me ca biznese që nuk do kishin shanse t’i hapnin apo deri në transportime etj.
Dhe ky është një moment kyç kur edhe shoqëria e media shqiptare o bëhen narco ose distancohen. Ashpërsia ime ndaj Elsës dhe Elsave të Dubait (këtu figurojnë të papuna) është domosdoshmëri. Kur u bë normale të merresh me drogë e me bosa droge?
Kur u bë e falshme të bësh çdo lloj krimi por të të kemi përzemër se ke kënduar bukur në 1998. Po miliona shqiptarë të ndershëm që robtohen çdo ditë për riskun e tyre duke i rezistuar çdo tundimi për fitime të lehta?
Po çdo vajzë që ka më të shtrenjtë dinjitetin e integritetin dhe krenarinë e ndershmërisë së saj intelektuale e fizike? Çfarë do u themi çdo të riu që studion e punon e që hap portale dhe sheh që personazhet e preferuar o merren me pislliqe ose martohen me ata që merren me pislliqe?
