Përballë një krize shqetësuese demografike të krijuar prej saj, Kina po inkurajon çiftet që të kenë më shumë fëmijë. Por mesa duket gratë nuk e mbështesin këtë propozim.
Për më shumë se 35 vjet, Partia Komuniste në pushtet zbatoi në mënyrë rigoroze politikën e një fëmije, pasi vendi u përpoq të trajtonte mbipopullimin dhe të zbuste varfërinë. Por ndërsa ekonomia lulëzoi, Kina e gjeti popullsinë e saj të plakur dhe fuqinë e saj të punës duke u pakësuar.
Në një përpjekje për të zbutur rreziqet ekonomike që vijnë nga rënia e lindjeve, partia njoftoi në 2015 se do të lejojë çiftet e martuara të kenë dy fëmijë. Por pas një rritjeje të shkurtër në 2016, niveli kombëtar i lindjeve ka rënë nga viti në vit – duke bërë që partia të lehtësojë politikën edhe më shumë për tre fëmijë.
Kalimi zyrtar i ligjit të ri të vendit për tre fëmijë në ligj u prit me skepticizëm dhe kritikë të përhapur në mediat sociale kineze, me shumë gra që shprehën ankth për rritjen e kostos së jetesës dhe pabarazinë e ngulitur gjinore në vendin e punës.
Shumë argumentuan se rritja e tre fëmijëve do të ishte shumë e shtrenjtë dhe e paarritshme për shumicën e çifteve urbane, shumë prej të cilëve përballen me paga stanjacione, më pak mundësi pune dhe orë rraskapitëse në punë.
Megjithëse pabarazia në pasuri dhe puna e tepërt janë probleme që shihen në të gjithë botën, në Kinë ato përkeqësohen nga rolet e ngulitura gjinore që shpesh vendosin pjesën më të madhe të punëve të shtëpisë dhe kujdesit për fëmijët tek gratë.
Ky çekuilibër në përgjegjësinë prindërore do të thotë se është e vështirë për gratë që të balancojnë punën me mëmësinë. Që kur propozimi për politikën e tre fëmijëve u njoftua në fillim të këtij viti, shumica e debatit është përqendruar në frikën se mund të përkeqësojë kushtet për gratë që punojnë.
