Nga Klodian Tomorri
Rrëzimi nga Gjykata e Posaçme e Shkallës së Parë për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar i hetimit të SPAK për tenderin e ushqimeve në Ministrinë e Mbrojtjes vulos përfundimisht një të vërtetë tragjike. Në Shqipëri, shpërdorimi dhe vjedhja e parave të buxhetit nuk është më krim.
Tashmë çdo nëpunës i shtetit shqiptar, duke filluar nga drejtori më i vogël i administratës dhe deri tek kryeministri, mund të marrë frymë lirisht. Në Shqipëri mund të vjedhësh paratë e qytetarëve pa asnjë pasojë ligjore. Tenderi i blerjes së ushqimeve për familjet në nevojë gjatë pandemisë ishte rast flagrant i abuzimit të parasë publike. Në fakt ai nuk meriton as të quhet tender. Sepse ajo që ka ndodhur realisht është shpenzimi i 1.2 milionë eurove të qytetarëve me negociata sekrete në tavolinë. Pa njoftim, pa garë. Për lotin e parë të tenderit, me fond limit 860 mijë euro Ministria e Mbrojtjes përzgjodhi një kompani nga Maqedonia të quajtur Eurovia. Ndërsa për lotin e dytë me fond limit 340 mijë euro u përzgjodh një kompani shqiptare me emrin Xpert Systems.
Të dyja këto u përzgjodhën jo se ofruan çmimin më të ulët apo cilësinë më të mirë të shërbimit. Thjesht u përzgjodhën se kështu deshi Ministria e Mbrojtjes. Paratë e qytetarëve, zyrtarët e Ministrisë së Mbrojtjes i konsiderojnë si të tyret dhe mendojnë se mund t’i shpenzojnë si të kenë qejf. Por këtu ka skandal mbi skandal. Kompania maqedonase që u shpall fituese për të furnizuar ministrinë me ushqime gjatë pandemisë ishte në fakt kompani që importonte kompjutera dhe pajisje hidrosanitare. Në dokumentat e tenderit të hartuara nga vetë Ministria e Mbrojtjes ka patur një pikë të posaçme për kapacitetin teknik, që duhet të përmbushte kompania fituese. Më saktësisht në pikën 2.3.1 thuhet shprehimisht:
Kompania fituese duhet të ketë përvojë të suksesshme në ekzekutimin e furnizimeve të ngjashme, të kryera gjatë tri viteve të fundit, në një vlerë jo më të ulët se 40% e vlerës së përllogaritur të lotit/loteve që konkuron
Vetëm Ministria e Mbrojtjes mund të shpjegojë se si shitja e galexhantëve dhe bideve të tualetit është furnizim i ngjashëm me ushqimet. E thënë shkurt, ata njerëz që bënë atë tender kanë shkelur edhe kriteret, që kanë vendosur vetë. Dhe kaq do të mjaftonte për të çuar para drejtësisë këdo që ka patur gisht në atë tender. Por kaq nuk mjaftoi në zullumin që gatoi Ministria e Mbrojtjes. Tenderi për blerjen e ushqimeve u zhvillua në 25 mars të vitit të kaluar. Vetëm 5 ditë para se të mbahej tenderi, kompania maqedonase Eurovia, ndryshoi objektin e veprimtarisë në QKR duke shtuar edhe tregtimin e ushqimeve.
Por ky veprim hedh hije të rënda dyshimi për një faj edhe më të madh nga zyrtarët e Ministrisë së Mbrojtjes. Tenderi ka qenë i paracaktuar dhe dikush nga Ministria e këshilloi kompaninë që të ndryshonte objektin e aktivitetit duke shtuar dhe tregtimin e ushqimeve. Vetëm 5 ditë para tenderit. E megjithatë 5 ditë nuk janë tre vjet. Dhe ndryshimi i objektit në letër nuk mund të përbëjë kurrsesi përvojë të ngjashme të suksesshme. Ky është rasti i dytë kur drejtësia e re mbyll sytë dhe shpik procedura për të asfiksuar drejtësinë përballë rasteve flagrante të korrupsionit qeveritar. Rasti i parë ishte ai i tenderit të tamponeve dhe respiratorëve të bërë nga Ministria e Shendetësisë.
Në atë tender, kitet e tamponeve për testet anticovid u blenë me çmim 10 herë më të lartë se sa tregu, ndërsa respiratorët u blenë dy herë më shtrenjtë. Por edhe pse gjithçka ishte e provuar me dokumenta, SPAK e mbylli hetimin me vëtëm një qortim të vogël pë rata që bënë tenderin. Herën tjetër të jeni më vigjilentë. Njësoj si qortimet e zyshave kujdestare ndaj nxënësve mistreca në fillore. Vetëm se këtu u tretën miliona euro.
Në këtë pikë gjithkush ka të drejtë të konstatojë një gjë që tashmë është evidente. Në Shqipëri, vjedhja e parave publike nuk është më krim.
Mirësevini në mandatin e tretë!
