Facebook ka filluar shqyrtimin e faqes , në të cilat nuk do të shfaqet më butoni “Pëlqe” por vetëm butoni “Ndiq” .
Që nga lindja e rrjetit social, butoni ‘like’ ( pëlqe) kanë qenë gjithmonë mënyra për të përcaktuar suksesin ose dështimin e tyre: një mënyrë jo vetëm që përdoruesit të shohin përmbajtjen e asaj faqeje të shfaqet në burimet e tyre të lajmeve, por gjithashtu një mjet, për vetë faqen, për të përcaktuar numerikisht rëndësinë dhe gjerësinë e komunitetit të saj.
Diferenca midis faqeve dhe profileve – Faqet, ndryshe nga profilet e vetme që mund të jenë private, janë gjithmonë publike dhe, zakonisht, janë faqe kompanie ose faqe të menaxhuara nga njerëz të famshëm, ose në çdo rast të njohur, të cilët kanë ndjekës të shumtë.
Ato përdoren shpesh për reklama, ose për të promovuar iniciativa, mendime, marka, punime dhe përmbajtje.
Ata kanë, në thelb dhe ndryshe nga llogaritë e vetme, një dukshmëri të caktuar.
Bashkëjetesa e “Ndiq” dhe “Pëlqe” – Tani, në fakt, gjërat po ndryshojnë. Gjithashtu sepse pas prezantimit të “Ndiqni” (dmth. Mundësia që përdoruesit të ndjekin azhurnimet e një faqe pa e klikuar domosdoshmërisht “Pëlqe”), për ekspertët kishte krijuar një konfuzion dhe paaftësi të caktuar për menaxherët e faqeve dhe menaxherët e mediave sociale, që të jenë në gjendje të përcaktojnë me siguri se cili nga dy numrat ishte më i rëndësishëm.
Jo komente, po azhurnime – Por nga këtu e tutje, vetëm një do të mbetet. “Ndiqni”, në fakt. E cila, në synimet e rrjetit social, nënkupton gjithashtu një ndryshim “etik” dhe “moral”. Të vendosësh një “like”, në fakt, do të thotë të shprehësh një gjykim të preferencës, dhe në çdo rast shijeje dhe kënaqësie, ndaj një faqeje, do të thotë të ndash dhe vlerësosh përmbajtjen e saj.
Të vendosësh, nga ana tjetër, të “ndjekësh” do të thotë më thjeshtë të duash të marrësh azhurnime, të interesohesh për ato përmbajtje dhe ato botime pa i vlerësuar dhe shpërndarë domosdoshmërisht ato. Me pak fjalë, në qëllimin e Facebook, një preferencë e shijes duhet të zhduket në favor të dëshirës për të qenë i azhurnuar.
