Nga Ilir Kalemaj
Zgjedhjet e fundit parlamentare në Greqi, treguan qartazi një fotografi krejt tjetër nga ajo që rëndom nga shitet si pikturë e Pikasos në Shqipëristan, një normalitet politik që bazohet disa leksione të thjeshta dhe bazike demokracie. Së pari, kryeministri në ikje Cipras, një talent natyral politik që theu dominimin e dinastive politike Venizellos, Papandreu apo Micotaqis dhe arriti të qeverisë për plot pesë vjet mes ujërash të trazuara, duke zhvendosur Syrizën drejt qendrës së majtë të lënë bosh nga PASOK, me guxim thirri zgjedhje të parakohshme pas disfatës së fundmajit në zgjedhjet e parlamentit europian, ndonëse sondazhet e nxirrnin qartësisht humbës. KQZ-ja greke arriti të nxirrte rezultatin brenda ditës dhe të hënën kryeministri i ri Kyriakos Micotaqis betohet në parlament.
Ky i fundit fitoi bindshëm duke i bazuar premtimet e tij në disa koncepte thjeshtësisht “banale” por jashtëzakonisht efikase. Aq efikase sa i dhanë një supermazhdorancë që e lejojnë të qeverisë i vetëm. Më pak taksa, më shumë punësim, vençarisht për të rinjtë kur kjo përqindje është rreth 40 përqind, tërheqjen e investimeve të huaja, privatizim të mëtejshëm të sektorëve joefektivë publikë grekë, derregullim etj.
Natyrisht të politika e jashtme dhe marrëdhëniet me fqinjët ka jo pak doza populizmi dhe nacionalizmi, por fakti që Agimi i Artë mbeti jashtë parlamentit dhe ka nga ana tjetër votat e nevojshme për të mos pasur nevojën e ndonjë koalicioni, fjala bie me pro-rusët e Zgjidhjes Greke, e bën më të besueshme dhe të parashikueshme mënyrën e moderuar që do qeverisë.
Ka disa leksione që mund të nxirren nga shembulli grek edhe për Shqipërinë fqinje. Duhet theksuar se rrethana politike ekstreme, kërkojnë një zgjidhje po aq ekstreme. Rrëshkitja e shpejtë dret autoritarizmit dhe përdorimi i parasë kriminale për tjetërsimin e votës, prodhoi edhe një opozitë radikale që vepron jashtë institucioneve. Supermazhoranca e tepsisë krejt për vedi që prodhoi korrupsioni politik i 2017-ës, dëshmoi inter alia se konstruktiviteti i lidershipit aktual të PD u pa si dobësi.
Forca e protestave, kombinuar me faktin që shqiptarët masivisht braktisën opsionin e votimit për zgjedhjet monopartiake që synojnë kthimin de fakto në monizëm, zhvoshkën lustrën e pseudo-demokracisë dhe nxorrën zbuluar mbretin lakuriq kur pushteti tentoi të manipulojë dhe deformojë edhe rezultatin e një palo zgjedhjeve ku garonte përballës vetes. Intensiteti i veprimit dhe kohezionit opozitar, ruajta e kredos politike dhe përftimi i epërsisë morale janë shtyllat ku është bazuar strategjia e PD-së e cila po synon njëkohësisht formimin e një Aleance Vlerash në bashkëpunim me aktorë dhe faktorë të zëshëm të shoqërisë civile, qytetarësh të angazhuar dhe intelektualësh publikë për t’iu kundërvënë makinerisë propagandistike të pushtetit dhe forcës së karrotës dhe kërbaçit që në sisteme autoritariste apo demokracish hibride si rasti i Shqipërisë, janë tërësisht jo-proporcionale në raport me nevojën.
*Shkruar enkas për Boldnews.al
