“Kupa e fituar në Heysel? Çfarë Kupe?! Nuk kam fituar asgjë aty. Dhe nëse një trofe i tillë ekziston në dhomën e trofeve të Juventusit unë nuk mund ta njoh kurrësesi”… Të kesh guxim të thuash gjërat e vërteta dhe ato që realisht ndjen të bën një njeri të madh.
Marco Tardelli, kampion bote me Italinë në vitin 1982, në një studio televizive, do të befasonte të gjithë tifozët e Juventusit. Deklaratën e tij do ta ndiqte një tjetër fitues i asaj Kupe “martirësh”, Tacconi: “Nuk e ndjej trofe të fituar! Na detyruan që të zbrisnim në fushë dhe të luanim. Madje, na detyruan të festonim. Urdhër i UEFA-s! Unë, atë kupë, as që doja ta prekja. Kishte ndodhur një makabritet dhe ne duhet të festonim?”.
Edhe Paolo Rossi ndoqi shokët: “Atë kupë nuk e njoh! Kujtimi i asaj finale mbeten viktimat dhe atmosfera sureale e krijuar në stadium…”.
Ngjarja është botërisht e ditur. Në stadiumin “Heysel” të Brukselit, Juventusi luante ndaj Liverpoolit, por përpara se arbitri të vërshëllente nisjen e takimit, ishte konsumuar tragjedia më e madhe futbollistike… 39 viktima dhe 600 të plagosur, në sektorin “Z”, pasi huliganët anglezë dhe tifozët italianë ndodheshin u “miksuan” në një tribunë dhe u shtypën mes tyre.
Juventusi fitoi atë finale 1-0 me gol të Michel Platini, që sot është thërritur nga anti-korrupsioni dhe mund të rrezikojë burgun për caktimin e Kupës së Botës 2022 në Katar. Dikur, ishte kreu i UEFA-s, atij organi që vendosi që ajo ndeshje duhej luajtur.
Por, sidomos, ai futbollist që në deklaratat e tij nuk e mohoi kurrë atë kupë, siç bënë disa Burra italianë… Në intervistën dhënë për “L’Equipe”, Platini do të deklaronte pas ngjarjes:
“E dija që kishte pasur shumë viktima, por doja vetëm të luaja futboll! Nuk e çova mendjen aty. Atë ditë u bëra burrë… Kur realizova penalltinë, isha i lumtur, sepse futbolli të jep këtë ndjesi”.
I dashur Michel, edhe ne të gjithë jemi të lumtur sot, duke shpresuar që drejtësia hyjnore të vijë një ditë, pasi ke shkelur dhe festuar mbi viktimat, në një Champions “martirësh”. /Telesport/
