Ata rrinë gjithnjë dy meshkuj bashkë. Njëri zakonisht disi në moshë me eksperiencë dhe tjetri pa çuar brisk në faqe, ama të marrin “gjak në vetull”. Janë policët bashkiak të Tiranës, të njohur ndryshe në gjuhën popullore si gjobaxhi. Dalloihen lehtë, jo vetëm nga uniforma, por në duar mbajnë gjithnjë bllok gjobash dhe lëvizin në çdo rrugë kryesore, rrigëcë lagjeje e çdo cep të Tiranës për të realizuar planin, me gjobat ndaj qytetarëve që parkojnë automjetet në mënyrë të gabuar.
Ndodh që nxitimi dhe mania për të prerë sa më shumë gjoba të plotësohen të gjithë të dhënat, me përjashtim të vlerës së gjobës. “Pershendetje joq, sot në orën 8:30 ke kafe Flora në rrugë të Durrësit Policia Bashkiake më vendosi një gjobë, po si mund ta paguaj kur ktu ska çmim fare, ju lutem ma shpërndani këtë si ti jap zgjidhje”-shkruan një qytetar, që njëkohësisht paraqet edhe flatë-gjobën e bashkisë.
Nuk është rasti i vetëm që gjobazhinjtë e bashkisë nxitojnë të plotësojnë “planin ditor”, që shkon për çdo punonjës deri në 100 gjoba. Qëndrojë të gatshëm në çdo zonë të Tiranës jo në ndërgjegjësim të drejtuesve të automjeteve, por për të mbushur arkën e bashkisë.
Kushdo që ngre zërin me apo pa të drejtë, “çiftet e policëve” thërrasin forcat e rendit dhe të degdisin në prokurori për akuzën: “Fyerje, apo kundërshtim për shkak të detyrës”. Sa për nivelin arsimor dhe kulturor të tyre, ka vend për tu “kolauduar” nga zyra propagandistike e Lali Erit. Shpesh janë militantë Rilindas, që pasi nuk zenë punë në administratën e lartë shtetërore, kalojnë një herë nga Bashkia e Tiranës.
Mjafton që të plotësojnë kriterin e “gjobaxhinjve profesionistë” dhe të jenë idhtarë të Lalit. Gjithashtu si kriter tjtër fort i rëndësishëm është që të dijnë të “punojnë në çift”, të mbështesin njëri-tjetrin kudo e në çdo moment.
