Shqipëria nis edicionin e ri për Ligën e Kombeve me synimin për të arritur në Europian, ndërkohë që për të nis edicioni i dytë i paangazhuar në futbollin e luajtur. Një jetë në Kombëtare dhe një jetë me futboll, bëjnë që Lorik Cana të jetë momentalisht shumë i lidhur dhe i informuar për çfarë ndodh me kuqezinjtë, por edhe kampionatin shqiptar. Duke jetuar në Tiranë, ish-kapiteni i përfaqësueses gjen mundësinë për të ndjekur skuadrat e kryeqytetit dhe njëkohësisht edhe ekipet e tjera të Superiores që vijnë në “Selman Stërmasi”.
Në një rrëfim për “Panorama Sport”, Cana flet edhe për talentin e ri të Bajernit të Mynihut dhe kontaktet me familjen e tij. Miqtë në fushë dhe jashtë saj, analiza e Kombëtares, lideri dhe talentet e përfaqësueses e shumë të tjera marrin një koment nga ish-kapiteni. Nuk mund të mungojë një krahasim mes De Biazit dhe Panuçit. Cana ka edhe një opinion rreth çështjes “Agolli”, madje, jo pak të ndryshme nga i gjithë opinioni sportiv, referuar sjelljes së trajnerit italian me kapitenin aktual të përfaqësueses.
Çfarë po bën Cana aktualisht?
Nga muaji shtator besoj do të stabilizohem në Shqipëri, deri në vitin e ardhshëm. Do të jem këtu, sepse projektet me fondacionin apo edhe me Champions-in, pa harruar edhe projektet jashtë sportit me kompaninë e teknologjisë në Kosovë, në të cilën jam i përfshirë dhe partner si dhe afërsia me babanë, Agimin, i cili është në momentin kyç sa i përket projektit që kërkon të ketë për klubin e Vllaznimit të Gjakovës. Besoj se përputhen kushtet të gjitha, duke jetuar në Tiranë. Prezenca më e vazhdueshme në secilën më detyrojnë që të rri këtu.
Së fundmi, emri juaj është përmendur për lojtarin e Bajernit. “Panorama Sport” ka shkruar se jeni një prej negociatorëve me Meritan Shabanin. Si është situata me të?
Unë Shabanin nuk e kisha dëgjuar. E pashë rastësisht vitin e kaluar ku në ndeshjen e fundit të Bajernit u aktivizua me dy moshatarë të rinj të skuadrës. Nuk e njihja. Por, pashë një lojtar 19 vjeç, i cili më rikujtoi pak veten në një pozitë komplet ndryshe, me një cilësi komplet ndryshe. Një futbollist, i cili në moshën 19 vjeç luan me Bajernin dhe ishte një gjë e jashtëzakonshme. Federata më kërkoi nëse mund të flisja unë me familjen e Meritanit
Cila ishte përgjigjja juaj?
Ju thashë, “patjetër që po. Do flas!”
Çfarë ndodhi në komunikim?
Kam folur me të vëllain e tij, i cili merret me bisedimet dhe palët që duan ta kontaktojnë djalin.
Ju përgjigj?
Po! I kam thënë shkurt e shqip: “Së pari jemi shumë krenar që një djalë 19-vjeçar i joni luan me Bajernin. I thashë në një mënyrë sa më miqësore dhe vëllazërore, që në rast se do të ketë nevojë për çfarëdolloj ndihme apo këshille, do të jetë i mirëseardhur. Kemi shkëmbyer kontaktet. Kemi folur rreth 10 minuta dhe i kam thënë që e rëndësishme është që djali të mos ketë presion dhe të mos e ndiejë atë. Mbi të gjitha, ai të bëjë zgjedhjen që ai e ndien më mirë. Ka lindur në Gjermani, ka pasaportën gjermane dhe ka të drejtën për Gjermaninë, Kosovën apo Shqipërinë. I kam thënë që absolutisht nuk do e paragjykojë asnjëri dhe i kam dhënë vetëm një këshillë: Takoji njerëzit.
Është edhe Kosova e interesuar, mësohet se vetë trajneri Shaland po kontakton…
Kosova ka disa muaj që po kontakton. Unë ju kam thënë që të mos bëhen indiferent ndaj kontakteve. Pavarësisht se keni vendosur që të mos nxitoheni, takojini njerëzit. Federatën e Kosovës, federatën shqiptare. Patjetër që djali ka të drejtën normale që të luajë për Gjermaninë. Unë i thashë, ‘për mendimin tim, meqenëse është brezi i parë që ka nisur aty dhe meqenëse ju flisni shqip, jeni familje shqiptare ju inkurajoj që djali të përfaqësojë vendin e tij. Qoftë Kosovën, lojtarët e saj në mënyrë natyrale shkojnë tek ajo, ose nëse është rritur me Kombëtaren shqiptare dhe e ka parë si një identitet të rëndësishëm, të luajë për Shqipërinë.
Ai do t’i nevojitet dhe do të bënte një punë të jashtëzakonshme, një kontribut qoftë Kosovës dhe qoftë Shqipërisë. Mos u keqinfluenconi nga njerëzit, nga mediat, etj. Djali duhet të rrijë i qetë dhe të bëjë vendimin që ai e zgjedh dhe asnjeri për të”. Më tej, nëse do të kenë nevojë për këshilla, për përvojë, absolutisht jemi këtu për të biseduar dhe për t’i ndihmuar e për t’ia bërë gjithçka më të lehtë, sepse në fund ai vetë do të marrë vendimin. Nuk duhet t’ia lëmë fajin askujt për vendimin e tij. U mundoja deri diku që t’i them se sa i rëndësishëm mund të jetë ai për Kosovën apo për Shqipërinë. Dhe nëse e bën njërën nga këto dy zgjedhjeje, do të na bëjë shumë krenarë.
