Në shumë aktivitete ndërfetare kam theksuar shembullin e mrekullueshëm të bashkëjetesës në Shqipëri. Besa e dhënë ndaj hebrenjve gjatë luftës së dytë botërore është një nga shembujt konkretë të përpjekjes së myslimanëve shqiptarë për paqen sociale.
Në përpjekjen time për të shpjeguar në vende të ndryshme këtë fenomen, modestisht kam shpjeguar se kjo nuk eshte rastësi. Përveç cilësive tona si popull, kjo vlerë vjen edhe si rezultat i të kuptuarit të drejtë të shembullit Profetik dhe mesazhit të Islamit.
Ne 2013 mora pjesë në konferencën ndërkombëtare të zhvilluar në Kudsi Sherif (Jeruzalem) për të luftuar antisemitizmin. Do të merrja pjesë përsëri sepse besoj se antisemitizmi, islamofobia dhe racizmi janë anë të ndryshme të së njëjtës medalje.
Si besimtar mysliman besoj se asnjë fe në burimin e saj nuk urdhëron konfliktin e dhunën, por paqen shpirtërore dhe sociale.
Në historinë qindravjeçare të Islamit, të frymëzuarit nga islami sollën shembujt e tolerancës më të mrekullueshme ku myslimanët, të krishterët dhe hebrenjtë praktikonin fenë e tyre në liri të plotë, pavarësisht sekteve apo mendimeve të ndryshme brenda vetes.
Historia e Kudsit, Jeruzalemit, është shumë e komplikuar. Për të qenë realist, paqen e sjellë nga myslimanët ndër shekuj në atë qytet, kohët moderne akoma se kanë arritur.
Shekulli i kaluar e komplikoi pak më shumë çështjen, ku liderë politikanë të të gjitha kaheve i dhanë një ngjyrë tjetër çështjes së Jeruzalemit.
Mua më pëlqen propozimi konkret dhe realist i një prej zërave të arsyes në të cilin thuhet se Jeruzalemi mund te shpallet qytet nderfetar nga Kombet e Bashkuara dhe me një status të veçantë të mund të vizitohet pa asnjë pengesë nga të gjithë besimtarët dhe më konkretisht, ku myslimanët, të krishterët dhe hebrenjtë të mund të jetojnë në paqe dhe të jenë të lirë të praktikojnë besimin e tyre pa frustrime.
Çdo fjalë apo vepër që i hedh benzinë zjarrit, e nuk sjell zgjidhje konkrete, janë veç investime populiste nga lidere opurtuniste, të cilët në vend që të perpiqen në rrugë ligjore për arritjen e një marrëveshjeje, e komplikojnë edhe më shumë këtë çështje.
Myslimanëve, të krishterëve dhe hebrenjve në gjithë botën nuk i shërben ai konflikt. Të tre komunitetet po perballen me sfidat e tyre edhe per shkak të fenomeneve të reja të globalizmit.
Një bote gati për të eksploduar nga dëshirat për më shumë pushtet, nuk i duhet edhe konfliktet me baza fetare.
Megjithatë, besoj se pothuajse të gjithë politikanët më shumë se paqja, mesazhi hyjnor apo ndjenjat e besimtarëve, më shumë i intereson pushteti dhe vazhdimi i tij.
Veç lutje dhe përpjekje për paqe mbeten kur shikon urrejtjen e mbjellur, qindra te plagosur dhe dhjetra të vrarë.
Zoti sjelltë paqe në ato vende të bekuara. Zoti i dhëntë pjekuri, urtësi dhe ndergjegje kolektive të gjithë atyre që kanë në dorë të bëjnë diçka për paqen e dëshiruar dhe merituar nga popujt, por të mohuar nga politikat.
Koha per lutje..
*Imam Gazmend Aga/ Komuniteti Mysliman Shqiptaro Amerikan
