E rrallë dhe e paprecedentë ajo që po ndodh në ligjërimin dhe kërcënimet gati barbare që Erdogan po drejton ndaj Haradinajt në Kosovë. Brenda të drejtës së tij kushtetuese dhe ligjore, Haradinaj shkarkoi nga detyra dy vartës të tij të cilët më shumë dukeshin si shërbëtorë besnik të Sulltan Rexhepit se si nëpunës e zyrtarë të shtetit të Kosovës.
I vetmi Kryeministër në rajon i cili ende nuk është shprehur është kryeministri ynë i cili jo rrallëherë ka marrë rolin e liderit ne Ballkan, madje duke u sjellë edhe si perfaqësues i bashkimit te shteteve Kosovë-Shqipëri. Ai ose duhet të ndjekë shembullin emancipues të Haradinaj dhe t’i thotë ndal Erdoganit i cili me një delir dhe patologji të së shkuarës e trajton Ballkanin dhe sidomos shqiptarët ende si pjesë të perandorisë Osmane, ose duhet të vazhdojë të uli kokën dhe t’i drejtohet si madhëri Sulltan Rexhepit.
Rama, në konflikt te pastër interesi, me Haradinaj për shkak të patriotizmit dhe me Erdogan për shkak të vëllazërisë me natyralizim, preferon të heshtë për të mos e pësuar nga askush pasi ka frikë nga të dyja qëndrimet. Por me shumë ka nga Erdogani, aty e gjen veten, njeri i vogël hakmarrësetj etj…
Kryeministri duhet të zgjedhë t’i mbyllë derën kësaj figure që vjen nga e shkuara e errët dhe të zgjedhë perëndimin.
Fatkeqësisht kryeministri ynë nuk e bën këtë gjë, ai e adhuron Erdoganin, ai do të jetë një pasha i tij në këto vise. Edi Rama nuk ëshët i interesuar për të shkuarën, për masakrat brutale të Osmanëve ndaj jetës fizike, por edhe asgjësimit kulturor që na kanë bërë ne shqipëtarëve.
Vasaliteti i Edi Ramës nga sulltan Rexhepi na kthen pas në kohë dhe në një realitet tjetër. Çka është më e rrezikshme, si në Kosovë dhe Shqipëri, ka plot intelektualë dhe njerëz të cilët nxitojnë të na quajnë vëllezër me Turqit.
Vëllazëri me pesë shekuj pushtim është pak e vështirë për t’u kuptuar.
Turqit nuk kanë bërë asgjë më pak se serbët në këto troje, janë fqinjët tanë dhe kaq.
Në fund po e mbyllim këtë qëndrim tonin me një shprehje të famshme të Martin Luther King, “Vendi më i nxehtë në ferr u rezervohet atyre që në periudha krizash të forta morale, mundohen të ruajnë nerutralitetin.
