Megjithëse ashtu sikurse në të gjitha fillimet protesta e PD duket akoma entuziaste, një pyetje fatale sillet si fantazëm mbi Lulzim Bashën dhe mbështetësit e tij: Mirë e nisn po si do të dalin nga çadra?
Kjo pyetje bëhet edhe më e mprehtë po të analizohen dy objektivat kryesore që protesta i ka vënë vetes. I pari është qeveria teknike që kalon përmes rrëzimit të Edi Ramës dhe e dyta janë zgjedhjet sa më të lira dhe të ndershme.
Le t’i marrim me radhë.
Objektivi për të shkuar në zgjedhje pa Ramën duket praktikisht i pamundur. Të gjitha opozitat që e kanë kërkuar një objektiv të tillë kanë dështuar. Berisha në vitet 2004- 2005 realizoi mitingjet më të mëdha të para ndonjëherë, por nuk e arriti objektivin kryesor të tyre, slloganin: “Nano Ik”. Po ashtu edhe Rama i mbushi sheshet e Shqipërisë, bllokoi rrugët nacionale, u fut në grevë urie para kryeministrisë për të arritur qëllimin: “Hap kutitë’ ose largohu”. Por kutitë u kyçën përgjithmonë dhe Berisha ndejti në kolltuk deri në qershor 2013.
Madje ai ndejti me vota të blera edhe pasi Meta u largua nga koalicioni. Pra rrëzimi i një qeverie me protesta duket krejtësisht i pamundur. Një shpresë e vakët është që kjo të nxisë Metën të dalë nga aleanca, por edhe kjo rrezik se nuk do ta pengojë Ramën të bëjë 71 vota në parlament, me gjithë ata deputetë që ka blerë.
Pra, sipas të gjitha gjasave, në zgjedhjet e qershorit do të shkohet me këtë kryeministër.
Edhe objektivi i dytë ai i zgjedhjeve të lira të ndershme dhe të barabarta duket pothuajse i pamundur. Sado të “zërë mend” kjo qeveri nga protesta, a do të heqë dorë ajo nga blerja e votës (edhe po ta zëmë se nuk do të mbushë kuti apo vjedhë vota)? Sado që t’i bindet ajo ligjit të dekriminalizimit, a do të heq ajo dorë nga përdorimi i të fortëve në 18 qershor (kur edhe ata që ka “larguar” ende po i mabn nëpër zyra)?
Sado e ndershme të jetë Rilindja, a do tu japë ajo para publike shtesë dhe leje ndërtimi plus, Top Channel-it, Klanit dhe Vizionit, për t’u thënë se nuk duhet të jenë kundër opozitës në këto zgjedhje?
Pra çdo iluzion se 18 qershori do të jetë i barabartë dhe i drejtë, është i kotë.
Po atëherë si do të dalë opozita nga çadra?
Nëse një ditë PD, mbledh plaçkat, zhvidhos tendën para kryeministrisë dhe largohet me bisht në shalë, është njësoj sikur Basha të parafirmosi një humbje të thellë në tavolinë.
Ndaj atij i mbeten vetëm dy rrugë. Ose një skenar me viktima, si ai i Ramës më 21 janar, ose nëse ka fuqi dhe guxim të riskojë, duhet të nisë një aksion që fillon me bojkot parlamentar dhe përfundon me bojkot të zgjedhjeve.
Nëse PD i intereson më shumë rikthimi i demokracisë dhe jo pjesmarrja në garën e 18 qershorit, si humbëse që do të ketë ca pushtete, për të ndikuar, mbi vetingun, mbi zgjedhjen e gjyqtaëve dhe prokurorëve të rij, ajo nuk ka rrugë tjetër.
PD nuk e ka Ramën kundërshtar. Me apo pa të drejtë ajo e ka shpallur atë armik. Dhe beteja më e mirë për ta shkallmuar këtë armik është që ta lësh pas 18 qershorit me një parlament një ngjyrësh, me një president kukull të vetën, me një prokuror të përgjithshëm të votuar prej tij.
Vetëm kjo do ta vërë realisht Ramën, jo përballë opozitës po përballë shqiptarëve. Dhe ndoshta kjo është rruga e vetme e demokratëve. (Lapsi.al)
