Nga Afrim Krasniqi
Si matet suksesi i një qeverie apo një sistemi ekonomik? Përmes rritjes ekonomike?
Tek ne ajo është minimale dhe luhatet nga 0 tek 1%. Me hapjen e vendeve të punës?
Tek ne vendet e reja të punës janë ëndërr e pamundur, kosto për krijimi e një vendi të ri pune (jashtë administratës) luhatet nga 8-10 mijë euro! Me standardet e jetesës?
Tabela e djeshme e pagës minimale tregon se mbetemi të fundit në standarde e të ardhura. Me veprat publike? Tek ne dominon tradita absurde e të dukurit, edhe kur nuk ke para të mjaftueshme për ushqim kafja pihet në bllok dhe blejnë makina Benz. Aftësia për reforma dhe ndryshime? Tek ne asnjë reformë nuk ka kaluar gjysmën e rrugës kurse ndryshimet janë km larg. Atëherë çfarë mbetet tregues për një ekonomi që nuk eksporton, nuk prodhon dhe nuk konkurron dot në tregjet rajonale e globale?
Ja tabela e deficitit zyrtar përgjatë dekadës së fundit: çdo qeveri e nisi me borxh dhe e vijoi me borxh, madje duke e thelluar atë. Paaftësi administrimi, korrupsion, mungesë vizioni e strategjish, politikë investimi elektorale? Të gjitha nga pak, dhe produkti në fund flet vetë, – financat janë sektori i vetëm ku vitet e fundit janë shkarkuar ministrat, zv/ministrat, drejtorët e doganave e tatimeve, pra e gjithë piramida vendimmarrëse dhe ekzekutive! Cili mbajti përgjegjësi? Asnjë prej tyre, përkundrazi, ikën nga postet janë në parlament ose në hierarkinë e lartë partiake, – dmth, je i paaftë të administrosh paratë publike, por je i aftë të bësh “politikë”, në një vend ku “politikë” do të thotë, të mbrosh me fanatizëm shefin kur të tjerët ta kritikojnë!
Kështu ishte me qeverinë e atij që më shumë qëndronte në kazino sesa në zyrë, edhe me qeverinë e tij që forcoi sistemin e klientelës dhe pasuroi mbajtësit e pankartave duke i bërë ministra, edhe me këta të sotmit, që për tu dukur rilindas në vend të reformave …. kanë lënë mjekër. Karvani ecën përpara, borxhi publik ecën përpara, pasuria e politikanëve ecën përpara, të rinjtë ecin përpara drejt emigrimit, – të gjithë “në drejtimin e duhur”! Fatkeqësisht megjithëse nuk është më çeshtje fati…!
