Nga Jetmir Olldashi
Fishekzjarrë në qiellin gri. Kjo ishte panorama mëngjesin e 10 prillit mbi Tiranë. Një grup besnikësh të kryetarit të Partisë Socialiste Edi Rama festonin fitoren mbi “armikun”.
Referendumi i një dite më parë kishte nxjerr fitues me mbi 95 përqind procedurën e shpallur nga kongresi socialist. Anëtarësia kishte votuar njësoj si në kohën e Enverit me një pjesëmarrje afër 100% dhe gjithashtu me një votë demokratike kundër demokracisë për të mos zhvilluar zgjedhje për kryetarin e partisë.
Maskarada e fishekzjarrëve duket se ka qenë e përgatitur për t’i zgjuar njerëzit të lebetitur nga gjumi, dhe kur të kuptonin se çfarë po ndodhte të qetësoheshin se “numërimi” i votave e kishte nxjerrë edhe një herë tjetër fitimtar udhëheqësin.
Rezultati i referendumit ishte i ditur dhe pa u zhvilluar dhe pa u numëruar pasi ishte pa palë kundërshtare. Askush nuk monitoroi procesin e votimit në gjithë Shqipërinë por të gjitha mediat në rresht si eunukë të pushtetit shfaqnin me titra deklaratat e Ramës në “Facebook” ose “Twitter” se “socialistët e thjeshtë ishin vendimmarrës”.
Kjo hipokrizi kaq e madhe lëndon dhe vret të ardhmen e këtij vendi pasi të gjithë e dinë edhe e thonë që askush nuk “i pjerdh” anëtarët e thjeshtë të partive politike në Shqipëri. Ne jemi një shoqëri ku lideri as nuk do të bezdiset nga zërat kundër e jo më ta konkurrojnë.
Kryeministri Rama është shembulli tipik, ku nga një “rebel i paepur” është kthyer në një ushtar i devotshëm i procedurave dhe armiku numër një i demokracisë sot në Shqipëri. Kryeministri Rama ose “refleksionisti” Rama shkeli statutin e vjetër ku ishte zgjedhur për katër vjet dhe ka tre vjet pa mandat, shkeli statutin e ri që thotë s’ka referendum dy muaj para ose pas kongresit dhe do shkeli dhe atë tjetrin, statutin që nuk është ngjizur akoma, sepse e bezdis demokracia.
Kjo do të ndodhë për sa kohë të gjithë e kanë një çmim shiten dhe blihen dhe në një vend ku njerëz si Majko, shesin gjithë karrierën e tyre 25-vjeçare vetëm për të mos ia “prishur” Edit.
Partia Socialiste sot i ngjan më së miri Partisë Komuniste të Koresë së Veriut, por nuk mbeten pas as simotrat e saj. Për sa kohë do ketë pushtet partiak do ketë edhe eunuk. Ky është një cikël që vjen rreth e rrotull dhe prodhon të njëjtin rezultat. Eunukët marrin pushtet dhe japin sahanlëpirje, ndërsa lideri pastron këpucët, u fut edhe ndonjë të shkelur dhe ecën përpara “nga fitorja në fitore”.
(Boldnews)
