Dear E. Jean: Kam pasur një të dashur, ose më saktë një marrëdhënie të komplikuar për dy vjet, por në fund të fundit e kuptova se ajo nuk po funksiononte. I dhashë fund lidhjes disa muaj më parë dhe u zhvendosa. Ai tani jeton në Romë, por këtë javë erdhi në Nju Jork për punë. Më kërkoi të dilnim për darkë, propozim që e pranova, me kushtin që të mos i kalonim limitet. Ai ra dakord për këtë kështu që u takuam, darkuam dhe ja kaluam shumë mirë. Më pas, ai më dhuroi një varëse diamanti. Unë kategorikisht thashë se nuk mund të rilidhesha apo të martohesha me të. Nga ana tjetër ai tha se nuk kishte rëndësi kjo, por vetëm dëshironte që unë ta mbaja atë varëse.
Natyrisht unë jam e befasuar dhe krejtësisht e pasigurt se çfarë të bëj. Çfarë do të më sugjeronit?
Përgjigjia: Në përvojën time, pranimi i një dhurate nga një djalë është një mënyrë e sjellshme për të thënë se ai tani mund të të prezantojë me ndezjen që t’i i shkakton, e jo pak here keto histori kane perfunduar ne martese edhe pas 12 vitesh.
Nga përvojat e shumta jetësore që kam hasur tek miqtë e mi kam arritur në të njëjtin përfundim: Në qoftë se ju pranoni një dhuratë të madhe, ju duhet të pranoni se ajo zakonisht vjen me pasoja. Mund të ndiheni e detyruar për ta takuar sërish…të paktën për mirënjohje. Merrni gjerdanin dhe djali do të vazhdojë t’ju dojë; refuzojeni atë dhe djali ndoshta do t’ju dojë, në mënyrë që të shmangni ankthin e ndërgjegjes herën tjetër që një djalë ju jep diamante, rubinë ose smeralde…m’i dërgoni mua.
Burimi: Elle
