Nga Petrit Serani
Dritan Hila i paska dhënë të drejtë dhunës që ushtron policia bashkiake e urdhëruar nga mbetja njerërore Veliaj ndaj shitësve ambulant të fruta perimeve fshatare.
Dhe ka zgjedhur pikërisht rastin më ekstremë të ushtrimit të kësaj dhune kur një gjyshe mi të 70-at, dhunohet nga kjo strukturë policore, nëpërkëmbet i shkatërrohet dhe produkti bujqësor..
Argumentimet kryesore të Hilës janë dy.
E para.
Gjyshja i ka zënë hapsirën publike, trotuarin e përbashkët.
Nuk flet dot Hila, që hapsirën publike Erioni i tij me firmë të vetë e përçudnon çdo ditë, që nga lejet për shtesa të lokaleve buzë rrugëve mbi trotuare, mbi lulishte, në çdo hapsirë të përbashkët të pallateve e kudo tjetër në këtë qytet.
Po kur i bllokohet dhe korsia e rrugës si në rastin tek 15 -katëshi përse nuk bënë zë ky Hila.
Po kioskat e Vjollcës së topit që janë vendosur ku të mundin mbi trotuaret e këtij qyteti rrumpalllë..
Po për këto përse nuk flet Hila.
E dyta thot Hila dëmtohet estetika e qytetit.
Qytetin e zbukurojnë njerzit jo betoni i mafjes zoti Hila.
E zbukuron puna e njerëzve të ndershëm Zoti Hila. Nuk ka pamje më të bukur se të shohësh një njeri duke shitur me duart e veta, prodhimin e vetë, djersën e vetë.
E ku ka pamje më të bukur se të shohësh duart e gjyshes duke të futë ca perime në qese..
Po duhen sy ta shohësh të bukurën, duhet shpirt..
E ti ke shpirt aq sa kanë kioskat dhe betoni i mafjes.
