Nga Boldnews.al
Xhezair Zaganjori, ashtu si edhe Bashkim Dedja më parë, nuk arritën të përfitonin nga “bujaria” e Edi Ramës, pavarësisht se iu përulën me shpresën që kryeministri do t’u jepte një dorë për të kaluar me sukses procesin e Vetingut.
Kryetari i Gjykatës së Lartë, është zyrtari i dytë më i lartë i sistemit të drejtësisë, pas ish-kreut të Kushtetueses, Dedja, i cili rrëzohet në shkallën e dytë të Vetingut, pasi nuk arriti të justifikojë me burime të ligjshme pasurinë e tij.
Kolegji i Posaçëm të Apelimit vendosi paraditen e së Premtes që t’i japë fund karrierës zyrtare të juristit Zaganjori, duke shënuar në këtë mënyrë fundin e trupës së Gjykatës së Lartë që ishte në detyrë deri në miratimin e Reformës në Drejtësi.
Mbi Zaganjorin, të paktën publikisht, nuk ka pasur dyshime për përfshirje në korrupsion. Edhe Kolegji i Posaçëm i Apelimit, në vendimin e tij, nuk ngriti dyshime për përfshirje në korrupsion, pavarësisht problematikave që iu konstatuan me pasurinë.
E megjithatë, shkarkimi i Zaganjorit duket se ka krijuar një lloj lehtësimi tek kolegët e tij, por sidomos tek ata që janë shkarkuar tashmë, të cilët e konsideronin si konformist dhe servil të qeverisë.
Xhezair Zaganjori, në cilësinë e kryetarit të Gjykatës së Lartë, ishte figura përfaqësuese e trupës gjyqësorë. Por, me gjithë pushtetin e lartë, ai kurrë nuk doli, qoftë edhe një herë të vetme, në mbrojtje të gjyqtarëve, përballë sulmeve të paprecedenta, të ulta dhe masive të kryeministrit Edi Rama.
Në cilësinë e kryetarit të Konferencës Gjyqësore, ai nuk dha asnjë ide alternative mbi Reformën në Drejtësi, e posaçërisht Vetingun, edhe atëherë kur shoqatat e gjyqtarëve iu drejtuan Gjykatës Kushtetuese për rishikimin e disa ligjeve të posaçme.
Zaganjori, si jurist me përvojë, me karrierë të gjatë në sistemin e drejtësisë, nuk tregoi asnjë shqetësim kur, për shkak të procesit me standarte të shumëfishta të Vetingut, Shqipëria mbeti pa Gjykatë Kushtetuese. Ai qëndroi stoik në detyrën e tij të kryetarit të Gjykatës së Lartë, edhe kur institucioni që drejtonte deri të Premten, u shndërrua në një magazinë dosjesh, pas largimit dhe shkarkimit nga detyra të thuajse të gjithë kolegëve të tij.
Me “çelësat e kashtës” në dorë, Xhezair Zaganjori gjithësesi e gjeti rastin që të tregonte servilizmin ndaj qeverisë, në përfundim të një prej seancave të mëparshme në Kolegjin e Posaçëm të Apelimit. Ai deklaroi se ishte dakord me idenë e anëtarëve të përkohshëm të Gjykatës së Lartë, pavarësisht se kjo “zgjidhje” nuk gjen mbështetje as në Kushtetutë dhe as në ligje.
Xhezair Zaganjori nuk pati asnjë “drojë” kur caktoi si ekspert të Nivelit të Lartë për Reformën në Drejtësi, Ardian Dvoranin, një gjyqtar me lidhje të fuqishme me Partinë Socialiste dhe drejtuesit e “Rilindjes”. Dhe, jo rastësisht, vetëm Dvorani mbeti në detyrë në Gjykatën e Lartë.
Xhezair Zaganjori “respektoi” deri në maksimum idenë e Edi Ramës për të burgosur të gjithë ata qytetarë shqiptarë, të cilët, për shkak të varfërisë ekstreme, u bën pre e reformës brutale të energjisë elektrike.
Në cilësinë e kryetarit të Kolegjit Administrativ të Gjykatës së Lartë, Zaganjori u kujdes që shteti të dilte gjithnjë fitues në proceset gjyqësore, edhe në ato raste kur paditës qytetarët e thjeshtë kishin humbur padrejtësisht vendet e punës për shkak të arrogancës qeveritare.
Për të gjitha sa më lart, por edhe për të tjera argumenta, shkarkimi i Xhezair Zaganjorit nuk shkaktoi keqardhje, me përjashtim të atij vetë dhe familjes së tij. Ndoshta edhe familjares së tij, “oligarkes” Vilma Nushi, e cila nuk arriti, mesa duket, t’i sigurojë konfirmimin në detyrë.
