Nga Boldnews.al
Ndërsa qindra mijëra protestues u dyndën në sheshin para kryeministrisë, të thirrur në protestën e opozitës, kryeministri Edi Rama mblodhi administratën shtetërore në Vlorë, që më shumë se “dëgjesë me qytetarët”, ishte një antimiting i pastër; i ngjashëm me atimitingjet e fillimit të viteve 90’ nga nostaligjikët e diktatorit Enver Hoxha.
Me gojë nga “mitingdashësit” e tij dhe me sy e veshë nga Tirana, kreu i qeverisë ankohet se protestuesit i dogjën instilacionin fiksim të tij, një kërpurdhë në oborrin e kryeministrisë. Sjellja qesharake e tij nuk është e re, por për të kanë mbetur dy rrugë, njëra që të shpie në Tiranë, i struktur pas xhamave të blinduar të kryeministrisë dhe rruga tjetër më e shkurtër (deri tani opsioni i vetëm) është qëndrimi në Vlorë.
Aty mbetet oazi i tij gjatë e pas çdo proteste, ku tymi e flaka kanë vend. Vlorën zgjodhi kur qytetarë të Kukësit protestuan dhunshëm kundër vendosejs së tarifës në Rrugën e Kombit. Po Vlorën vizitoi kur Tirana kaloi në shtetrrethim gjatë masës së sigurisë për të arrestuarit e protestës së Kukësit. Po këtë qytet ka gjetur si shpëtim të përkohëshëm edhe ditën e sotme. Si maniak i diversionit, ai po mundohet të krijojë edhe ndarje krahinore, për ta konsideruar qytetin bregdetar si “bastionin” e tij. Pa e kuptuar se çdo vlonjat, fierak, lushnjar apo gjirokastrit, vuan njësoj si çdo shqiptar tjetër, kudo që jeton.
Ndonëse krekoset sa për imazh, me administratën e tij që e nxjerr në shesh pa dëshirë, por të detyruar nga frika e humbjes së punës, kryeministri e ka të qartë se situata në vend po përshkallëzohet nga pakënaqësia popullore. Më shumë se një organizim i opozitës mbetet mllefi qytetar që nuk ka më çtë humbë, kur i ka vdekur shpresa, e çdo ditë përballet me arrogancën e pushtetarëve, pasigurinë, papunësinë dhe humbjen e dinjitetit.
Revolta e një qytetari që nuk ka më çtë humbasë është edhe më e fortë se e dhjetë militantëve partiak, të pozitës dhe opozitës, ndaj Rama është futur në depresion të thellë, teksa shesh që krijesa e tij Rilindja, tani është drejt vdekjes. Fraza që e tremb më shumë është se nuk u fuqizua opozita, por është dobësuar qeverisja dhe shtuar revolta e qytetarëve jo militantë.
Aty në shesh nuk kishte vetëm idhtarë të opozitës, po mijëra qytetarë që iu bashkuan kauzës kundër qeverisë. E enjtja është dita finale me një protestë po aq masive si e sotmja. Ajo mund të jetë dita kur Rama në vend që të qajë për kërpudhën e djegur, mund të lotojë për rënien përfundimtare pa kthim të tij.
