Nga Boldnews.al
Ata të dy edhe kur kishin dashuri e shoqëronin me urrejtje. Rivaliteti mbetet i madh, por si synues të paepur për të mbajtur pushtet, bëheshin “miq” për hir të të mirave që sillte drejtimi i vendit. Rama dhe Meta tashma kanë hapur letrat për t’iu kthyer armiqësisë së vjetër, tashmë njëri si president dhe tjetri si kryeministër.Në një vend normal, ndasitë për ide, koncepte e mënyrë të qeverisuri, mund të jenë të ndryshme, por i bashkon vetëm një motiv, që është Kushtetuta e vendit. Por ky “libër i shenjtë” për vendet me demokraci të zhvilluar që udhëzon qeverisjen, kompetencat, ndarjen e pushtetit dhe shprehësi i lirive themelore të njeriut, në duart e Ramës dhe Metës është kthyer në një broshurë pa vlerë, duke i vizatuar sipër një “fushë shahu”.
Në mosdekretimin e Sandër Lleshit si ministër të ri të brendëshëm, presidenti “argumentoi” se nuk kishte krijuar bindje për ta dekretuar. “Presidenti i Republikës, Sh.T.Z Ilir Meta nuk ka krijuar bindjen e plotë për t’i dhënë besimin kandidaturës së Z.Sandër Lleshaj si ministër i Brendshëm”-thuhej në njoftimin e shkurtër zyrtar të presidencës.
Ndryshe nga çdo rast tjetër të mosdekretimit, Meta nuk renditi pikat kushtetuese që e shihte të papërshtatshme figurën e gjeneral Lleshit, por deri më tani ka lënë të kuptohet se thjesht nuk i pëlqen ky personazh. Në këtë mënyrë Meta i pari ia mbylli kapitujt Kushtetutës së Shqipërisë, ndërsa nuk vonoi gjatë dhe erdhi kundërpërgjigja e kryeministrit, që gjithsesi edhe ai e zhubrosi edhe më shumë Kushtetutën, sikur të ishte një vizatim i pikturuar keq e që kryeqeveritari e hedh në koshin e tij në zyrë.
Në mbledhjen e grupit Parlamentar të Partisë Socisliste Rama u shpreh se në bindjen e tij kreu i shtetit Ilir Meta e kishte shkelur kushtetutën në rastin e mosdekretimit të Sandër Lleshit si Ministër i Brendshëm. E në kalkulimet që vetëm në shqipëri ndodhin, është gjetur një tjetër kleçkë e interpretim ligjor sipas dëshirës.
Gjenerali u emërua zëvendësministër i Brendshëm, por do i jepen kompetencat e plota të një ministri. Zyrtarisht do kemi Ministrinë e Brendshme me një zëvendësministër fuqiplotë, por përplasje institucionale Presidencë-Qeveri, qartësisht duket se nuk ka lidhje me parimet ligjore e kushtetuese, por inate personale, që në fund përkthehen në përdhosje të ligjit themeltar të vendit.
Në një situatë të tillë kur diskutohet nëse presidenti kishte ose jo të drejtë të kthejë pas kandidaturën për një ministër, arbitër duhet të ishte Gjykata Kushtetuese. Ky institucion ka rënë me kohë dhe në këto momente Kushtetuta e Shqipërisë është kthyer në fushën e një loje shahu politik mes Metës dhe Ramës. Në këtë shah, pavarësisht se kush fiton, e sigurtë është që humb vendi.
