Elvis Naçi ka vizituar familjen Mera në fshatin Urxallë të Burrelit. Naçi shkruan në rrjetet sociale se është ndier tjet i prekur pasi i ka takuar personalisht anëtaret e familjes. “Momente drithëruese në Familjen Mera në Burrel ku sëmundja, varfëria dhe shtëpia e shkatërruar të shokojne, blerja e shtepise afër spitalit është mrekullia që duhet të bëjmë të gjithë bashkë për këtë familje! Zoti qofte me ne. Amin.”shkruan Naçi.
Kujtojme se emisioni “Shqiptarët për shqiptarët” të premten e kaluar përloti shikuesit me historinë e kësaj familje ku në banesën e tyre gjithçka thërrisite mjerim. Në shtëpinë mes maleve gëlon skamja, depresioni dhe sëmundjet e trashëguara.
Bilal Mera quhet kryefamiljari . Dikur ka punuar në ndërtim. Bilali është 56 vjeҫ, vuan nga paraliza e pjesshme, depresioni, dhe dëgjimi. Ai na tregon se nuk e merr as gjumi për shkak të dhimbjeve, shtëpia është e ftohtë dhe sëmundja po e gërryen nga dita në ditë. Ai nuk ka më dëshirë as për të jetuar. “Keq më keq nuk ka, po është kështu lë të më marri shpirtin” thotë ai. Të ardhurat e tij janë të pakta dhe nuk i mjaftojnë as për ilaҫe “Pensioni që marr si invalid nuk me del.100 mijë lekë çfarë ti bëj? Ushqim herë kam herë s’kam” shprehet ai.
Shtëpia është e rrënuar totalisht dhe Bilali nuk mundet të bëjë dot asgjë. I ftohti hyn nga të katër anët” Këtu ftohtë shumë, më të dalë shpirti”. Ai s’ka asgjë më për të thënë, përveҫ frazës “këtu nuk ke jetë”.
Edhe djemtë e tij vuajnë nga sëmundjet e trashëguara, si mungesa e dëgjimit .Djemtë e Bilalit dhe Lumes. Ergesti, 19 vjeҫ dhe Jurgeni 16, vuajnë nga e njëjta sëmundje, e trashëguar nga i ati. Që të dyve sëmundja i është shfaqur në moshën 4 vjeҫare. Ato kanë pasur edhe një motër, Renaldën e cila vuante gjithashtu nga e njëjta sëmundje, por në moshën 6 vjeҫare ajo ndërroi jetë.
Ergesti është personi më i vetëdijshëm për situatën në të cilën ndodhen, por ai nuk mundet të bëjë asgjë. Jurgeni ndihet shumë i vetmuar. Nuk ka shokë dhe nuk ka asnjë gjë për të bërë, as me vëllain e madh nuk mund të bisedojë dot, për shkak të mungesës së dëgjimit. Ndërsa Aleksi, është i vetmi fëmijë që nuk ka trashëguar sëmundjen.
Kufijtë e së pamundurës i ka arritur Lumja, e cila duhet të kujdeset për familjen e saj, e duket se nuk po ia del dot. Lotët e dëshpërimit nuk ndalojnë pasi na tregon vuajtjet nuk kanë të sosur “Kur vijnë fëmijët në shtëpi çfarë tu jap të hanë fëmijët, janë adoleshentë, a nuk është gjynaf që mbajnë barkun me dorë se nuk kanë çfarë të hanë” .
Pavarësisht të gjitha mundimeve, e vuajtjeve, familja Mera nuk ka një strehë ku të struket të paktën gjatë dimrit, edhe kjo që është, nuk ka asgjë brenda.
“Gjarpëri më ka hyrë në banese , atje ishte dhe djali” thotë Lumja.
“Më është mërzit jeta, nuk më del ai pensioni, fëmijët më sëmurën. S’kam hëngër qysh mbrëmë, burri ka 10 vjet i sëmurë, edhe dy çunat janë sëmurë. Do kisha vdekur më gjithë këto hallë, ja ku jam”.
Dhimbja e 43 vjeҫares është e madhe, nuk mundet t’i ushqejë fëmijët dhe bashkëshortin, nuk mundet t’i ҫojë tek mjeku, nuk ka asgjë ҫfarë t’u ofrojë, vetëm shpirtin. Ajo nuk dëshiron gjë tjetër, vetëm të jetë afër spitalit.
“Lekë s’ka ti vizitojë, dua ta çoj ta vizitoj por nuk kam para për udhëtim. Më gjeni një kasolle vetëm të jem afër spitalit. Po vuajmë për një paracetamol” thotë gruaja duke përlotur.
Rasti i familjes Mera do të trajtohet këtë të premte në emisionin “Shqiptarët për shqiptarët”.
