Udhëtimi i fundit i argonautëve të medias shqip drejt Stambollit e pasuroi kulturën e informacionit me gjithfarë kontributesh që do të studiohen për vite.
Mes tyre edhe një reportazh, shumë i përfolur më pas; ku flitet mes të tjerash për Stambollin dhe historinë e tij shumë-shekullore.
Atje lexoj edhe për “Konstandinopojën, e cila pushtohet nga sulltan Ahmeti në vitet 1400 dhe nga kristiane bëhet islame.”
Dhe sakaq më lind edhe mua dëshira të bëj një reportazh për ngecjen përfundimtare të Argos-it tonë (me argonautë e amazona bashkë) në rërat e Kolkidisë.
Një person i cili nuk di se kur është pushtuar Kostandinopoja prej osmanëve dhe cili sulltan pikërisht e arriti këtë, nuk duhet lejuar të shkruajë në media, por të detyrohet të kthehet në bankat e shkollës.
Jemi duke kremtuar Vitin e Skënderbeut; dhe lemeri të tilla e vënë në diskutim edhe racionalen e kremtimit vetë: ç’kuptim ka të përkujtosh historinë, kur mediat ta përcjellin pastaj kështu?
Madje në rrethanat kur obsesioni me historinë është shndërruar në themel të kulturës publike të subvencionuar nga shteti?
E lexoj edhe një herë pasazhin e akuzuar më lart: dhe këtu më kujtohet një thashethem që pata dëgjuar në Tiranë: që V.I.P.-at e gazetarisë shqip, këta argonautë të paepur tavolinash, nuk i shkruajnë më artikujt dhe reportazhet dhe statuset e tyre.
Nuk i shkruajnë më, por veç i diktojnë në telefon, në pauzat e mundimshme midis drekave, darkave dhe kafeve; dhe pastaj ua japin regjistrimet ndihmësve, sekretarëve, stazhierëve që “t’i zbardhin.”
Praktika nuk është e panjohur, as skandaloze në vetvete; por mund të bëhet lehtësisht e tillë, në rrethanat e mjerimit profesional të medias shqip.
Kështu edhe mund të shpjegohet, besoj unë, si ndodhi që Mehmeti u bë Ahmet; kështu edhe mund të shpjegohen edhe plot mistere të tjera të medias së shkruar.
Sepse unë kam besim te homo albanicus në përgjithësi dhe e kam të vështirë t’i pranoj vetes që një gazetar yni, sado fyçkë të jetë, të mos ia dijë emrin sulltanit që ka pushtuar Konstandinopojën.
Sikurse e kam të vështirë t’ia pranoj vetes që autorja e reportazhit të ketë ngatërruar sulltan Mehmetin me sulltan Ahmetin që e urdhëroi ndërtimin e Xhamisë së Kaltër në shekullin XVII (xhamia përmendet pak më poshtë në atë tekst).
Më lehtë e kam të mendoj që këtë lloj idiotizimi të medias e përfton sistemi – i cili i detyron konsumatorët e informacionit (nuk po i quaj lexues, sepse nuk dua të fyej kategorinë) të shërbehen me mbeturinat që lënë V.I.P.-at në pjatat e gostive.
peizazhe.com
