Edhe pak ditë dhe bota e futbollit do të mendojë 2030. Dhe në këtë pikë lind pyetja se me çfarë fytyre FIFA e meritokracisë, e renditjes që vendos gjithçka, e respektit të vlerave, do të prezantojë në botërorin e ardhshëm të njëjtën shpërndarje të vendeve si në 2026?
Në edicionin e SHBA, Kanadasë dhe Meksikës, 3 gjysmëfinaliste në 4 janë skuadra evropiane; Franca, Spanja Anglia. Tjetra është amerikanolatine; Argjentina. Pjesa tjetër e botës në momentin më të bukur zhduket gjithmonë.
Formula 65-24-1-1-1 tregon skuadrat e kualifikuara të çdo kontinenti në gjysmëfinale në të 23 turnetë botërorë duke nisur nga edicioni i parë në 1930 e deri te edicioni aktual.
Gjatë gjithë kësaj kohe, skuadrat evropiane kanë arritur 65 gjysmëfinale ose 71% të totalit, ato amerikanolatine 24 gjysmëfinale(dhe janë gjithnjë të njëjtat; Brazil, Argjentinë, Uruguaj plus Kili në 1962). Më pas Afrika ka pasur 1, Marokun në 2022, Azia 1 në 2002 me Korenë e Jugut pasi eliminoi mes polemikave të shumta Italinë dhe Spanjën dhe në fund SHBA nga Amerika e Veriut përpara një shekulli. Nëse do të respektoheshin këto proporcione do të ishte një Evropian
Formula Champions— Botërori po mbush 100 vjetorin e tij dhe do ta bëjë në edicionin më ambicioz të tij që do të organizohet në 2030 në 3 vende në Spanjë, Portugali dhe Marok me pjesëmarrjen në festime të Uruguajit, Argjentinës dhe Paraguajit.
Në vitin 2029 do të nisin kualifikimet evropiane me sistemin e ri të UEFA, që do të jetë i ngjashëm me formatin e ri të Champions League. 36 skuadrat më të mira të Nations League do të ndahen në 3 grupe të mëdha me nga 12 kombëtare secila; rregullorja do të vendoset në shtator, por duke i parë gjërat kështu, do të jemi dëshmitarë të një probve mbijetese.
Mund të supozohet që 4 të parat e çdo grupi, 12 në total do të kualifikohen direkt, ndërsa më të mirat e 24 ekipeve të tjera do të luajnë në playoff me më të mirat e serive inferiore. Dhe të hyjnë drithërimat nëse vendet për UEFA në botëror do të jenë sërish 16 me Spanjën dhe Portugalinë që janë tashmë të kualifikuara si vende organizatore. Ndoshta do të ishte rasti që të kërkohej që UEFA të ketë 18 skuadra
Amerika e Jugut all in—Dhe e gjithë kjo, ndërsa 6 ekipe amerikanolatine do të luajnë turneun e tyre që është thuajse stërvitor. Edhe Brazili që u rendit i pesti në raundin e fundit, në Evropë do të rrezikonte shumë. Apo do të jenë të kualifikuar direkt si pritëse duke përfshirë Paraguajin? Ndoshta do të luajë playoff si Bolivia që humbi finalen ndaj Irakut që e pamë në Amerikë, ndërsa Danimarka dhe Italia u eliminuan me penallti.
Plus rreth 20 ekipe nga Afrika e Azia, sigurisht. Këtu lind dyshimi nëse ia vlen të denoncosh apo jo, pasi duket se gjithçka është vendosur dhe FIFA nuk pret të komunikojë në momentin e duhur duke i pasur duart e lira, si në rastin e Iranit në rast se nuk do të mund t’ia dilte mbanë të merrte pjesë.
FIFA dhe UEFA—Nëse FIFA ka shumë përgjegjësi, as UEFA nuk është imune nga kjo lojë e ulët. I takon Nyonit të kërkojë më shumë; ekzistojnë bazat sportive për të zyrtarizuar propozimin. Iu takon federatave të trokasin në dyert e Ceferin, pasi është në interesin e tyre.
Te UEFA bëhet loja që niveli i botërorit të bjerë për të thënë më se teknikisht Evropiani është superior. E sigurt që kampionati Evropian është superior, por nuk ka asgjë si Botërori ku është diçka shumë e bukur të zbulosh Curaçaon dhe të bësh tifozllëk për Kepin e Gjelbër, thjesht nuk duhet ekzagjeruar me ftesat ose siç quhen ndryshe wild card…
