Nga Ethem Aga
Çdo udhëtim i shpeshtë Francë-Shqipëri, për mua ka një ndalesë të gjatë edhe në Kosovë. Në hyrje të doganës, krejt nxitimthi pa të kontrolluar dokumentat me imtësi, polici kufitar të thotë “udhë të mbarë”… Kalojmë në doganën e “shtetit” tjetër, e njëjta përshëndetje… Ndryshon vetëm uniforma. Asgjë tjetër nuk na dallon, gjuha jo e jo, por as sjellja, as zakoni e tradita. Faj nuk kam, por në faj ndihem sa herë takoj miqtë e mi shqiptarë të krahinës së Kosovës. Në pamundësi për t’i parë në sy, me falje përunjëse, vendosa më mirë të shkruaj.
Ka 12 vite që më stërmundon sjellja e qeverisë shqiptare me Kosovën. Në fillim të vitit 2014, Rama mori taborrin e ministrave dhe zhvilloi vizitë në Kosovë. Një shfaqje e madhe, pas së cilës për fat të keq fshihej patriotizëm i shtirur, i vlefshëm për një qëllim; propagandën boshe. U nënshkruan dhjetëra “marrëveshje bashkëpunimi”, por asnjë prej tyre nuk u zbatua. Koha ecte, por konceptet e tregut të lirë, arsimit të përbashkët e mbi të gjitha ekonomisë dhe diplomacisë, mbetën në vend, e akoma më keq, u përkeqësuan. Në vitin 2007, presidenti amerikan Xhorxh W Bush, në krah të Kryeministrit Sali Berisha, zgjodhi pikërisht Shqipërinë për të dhënë mesazhin e qartë: ‘Kosova të shpallë Pavarësinë’.
Mund ta thonte kudo, mund të zgjidhte çdo mënyrë, por qartësisht u gjet Tirana zyrtare për të komunikuar vendimin më të madh të historisë së Shqipërisë. Gjaku ynë i derdhur ndër shekuj, por edhe kushtet gjeopolitike, i dhanë trevave shqiptare atë që meritonte; shtetin, dinjitetin dhe të drejtën për të ecur përpara. Cila dorë do të ishte e zgjatur për shtetin më të ri në botë? Padyshim që Shqipëria dhe nuk mund të ndodhte ndryshe.
Në vitin 2013 Kryeministri Edi Rama e gjeti të ndërtuar “Rrugën e Kombit”, një nga veprat që mbajnë shenjën e qeverisjes së Kryeministrit Berisha. Një udhë që “de facto” bashkoi vendet. Tregtia, turizmi, kultura dhe arti vetishëm nisi të intesifikohet mes dy vendeve. Qeveritë mund të ikin dhe vijnë, por nuk kishte shqiptar të Shqipërisë dhe shqiptar të Kosovës që mund të mendonte se një mur i madh ndarjeje, fizikisht dhe në mendësi po ngrinte qeverisja e re.
Një rrugë që e gjeti gati, kryeministri Rama i vendosi një tra të rëndë, më i rëndë se atë tra që na ka vënë bota si pikë kufitare mes dy vendeve shqiptare. Çdo shtetas shqiptar i Kosovës detyrohet të paguajë një tarifë 5 euro në hyrje dhe 5 në dalje. Nuk është vetëm çështje e kostos, por mbi gjithçka koncept përjashtimor.
Faktet më rrënqethin. Ndërsa shqiptarëve të Kosovës u ka vënë traun, Serbisë i ka hapur dyert, nën atë që e quajti fillimisht “Minishengeni Ballkanik”, që në fakt doli “Mega Serbia”. Në kuadër të nismës “Ballkani i Hapur”, Shqipëria, Serbia dhe Maqedonia e Veriut nënshkruan marrëveshje për lëvizjen e qytetarëve të tyre me letërnjoftime; bashkëpunim në lehtësimin e importit dhe eksportit të mallrave; si dhe një memorandum mirëkuptimi dhe bashkëpunimi për qasje të lirë në tregun e punës. Po Kosova ku ishte në këtë nismë?
Pa u konsultuar me askënd, madje as me liderët e BE-së që kishin shpallur “Procesin e Berlinit”, Kryeministri Rama, Presidenti Vuçiç dhe ish-kryeministri i Maqedonisë së Veriut, Zoran Zev i dhanë certifikim marrëveshjes “Ballkani i Hapur”. Tre shtetet e tjera të Ballkanit Perëndimor, Kosova, Mali i Zi dhe Bosnjë Hercegovina refuzuan të ishin pjesë me argumentin e qartë se nisma fuqizonte kryesisht Serbinë dhe vetëm nën monitorim e BE-së dhe SHBA-ve pranonin të përfshiheshin në bllok nën atë ombrellë të publikuar nga kancelarja gjermane e kohës Angela Merkel, i njohur si “Procesi i Berlinit”.
Kjo qe një goditje e madh, ndaj edhe pse pa faj, i kërkoj falje çdo shqiptari të Kosovës që u ndëshkua më shumë nga kjo marrinë. Druhem të them tradhti kombëtare, më vret shumë ky përcaktim, por po aq më vrasin faktet për të menduar se në mos tradhti ishte një e keqe e tmerrshme, pasojat e së cilës po i vuajnë sot edhe shqiptarët e Shqipërisë. Mallrat serbe, kryesisht produktet bujqësore dhe blegtorale i marrin frymën çdo fermeri shqiptar që nga ajo ditë që pas një gote vere dhe hareje, Rama dhe Vuçiç nënshkruan “Ballkanin e Hapur”.
Tmerr. Kosovë, na fal sërish! Ndërsa mallrat serbe mbysin ekonominë e dobët tonën, ca “mallra serbe” futeshin ilegalisht në Veri të Kosovës… Pushkë, plumba, bomba, mina dhe një armatë njerëzish që siç tregoi koha ishin ngushtësisht të lidhur me Vuçiçin, pra, mikun e Ramës. Ndodhi krimi i rëndë në Banjskë. Efektivi i policisë së Kosovës Afrim Bujaku u vra nga grupet e armatosura serbe, dy efektivë të tjerë u plagosën. Akt terrorist i mirëfilltë për të destabilizuar jo vetëm Kosovën, por gjithë Ballkanin, madje edhe mikun e Vuçiçit… Më iknin fjalët kur në Francë e çdo vend tjetër të Europës e më gjerë takoja miq nga Kosova. Dhimbje, faj pa pasur faj shihnin stërmundoheshim t’i jepnim përgjigje pyetjes: Si është e mundur që kryeministri shqiptar i kthen shpinën një krahine po aq shqiptare?
Na fal Kosovë, faj nuk kemi, por sërish na fal! Rrënqethëse qëndrimi i mëpasshëm i kryeministrit tonë, që me një gjuhë më ndërkombëtare se ndërkombëtarët, u mundua të minimizojë këtë akt të rëndë terrorist të Banjskës. I ndodhur ngushtë nga reagimi i opinionit publik, Rama deklaroi se nuk ka më “Ballkan të Hapur”… Po duhet ta dinë shqiptarët këtej e andej kufirit të Morinës, se marrëveshjet e nënshkruara janë ende në fuqi. Për tmerr ende diskutojmë “marrëdhënie të ngrira” mes dy qeverive. Uroj që historia mos na dënojë të gjithëve.
Na fal Kosovë për 12 vite! Pas 11 majit gjithçka do të ndryshojë. Në qofsha apo jo pjesë e Parlamentit, ekzekutivit apo çdo sektori publik, nuk ka shumë rëndësi. Por si detyrim të menjëhershëm në qeverinë e ardhshme të PD-së kemi marrëdhëniet normale dhe vëllazërore me krahinën e Kosovës! Historia gjykon ftohtë, ai libër që do shkruhet në të ardhmen, dikujt do t’ia vendosi damkën e turpit!
