Përballë godinës së Kryeministrisë në Tiranë, kamionët e kompanisë së ujit Qafshtama janë parkuar mbi trotuar, duke zënë hapësirën që duhet të jetë e lirë për këmbësorët dhe duke vështirësuar lëvizjen e qytetarëve.
Kalimtarët detyrohen të shmangin mjetet e rënda duke zbritur në rrugë, ndërsa trotuari, i ndërtuar pikërisht për sigurinë e tyre, është shndërruar në vendqëndrim për kamionë.
Situata krijon jo vetëm shqetësim për lëvizjen e lirë, por edhe një ndjesi se rregullat nuk vlejnë njësoj për të gjithë.
Në shumë raste, parkimi i gabuar ndëshkohet menjëherë me gjoba, bllokim mjeti apo largim me karrotrec. Institucionet reagojnë shpejt ndaj shkeljeve të kryera nga individët, duke argumentuar se zbatimi i ligjit nuk mund të tolerojë përjashtime.
Megjithatë, në rastin e kamionëve të Qafshtamës, duket se ky standard nuk po aplikohet.
Mjetet qëndrojnë të parkuara në një zonë tepër të ndjeshme, në sy të institucioneve më të larta shtetërore, pa asnjë shenjë ndërhyrjeje apo mase administrative.
Mungesa e reagimit nga strukturat përgjegjëse krijon perceptimin se disa subjekte gëzojnë një trajtim më të favorshëm se pjesa tjetër e shoqërisë.
Kjo situatë ngre pyetjen e madhe: nga i buron gjithë kjo fuqi ujit Qafshtama?
Përse një kompani private mund të shfaqet e paprekshme, ndërsa qytetarët e thjeshtë ndëshkohen pa mëshirë?
Ky rast nuk është thjesht një problem i parkimit, por një pasqyrë e kulturës së pandëshkueshmërisë që dëmton besimin e qytetarëve tek institucionet.
