Në mesin e majit, Administrata Amerikane e Ushqimit dhe Barnave (FDA) dha dritën jeshile për testin e parë të bazuar në analizën e gjakut për diagnostikimin e sëmundjes së Alzheimerit, një teknologji premtuese që së shpejti mund të arrijë në Evropë.
Sëmundja e Alzheimerit është forma më e zakonshme e demencës, e cila përkeqësohet me kalimin e kohës, duke i privuar gradualisht të prekurit nga kujtesa dhe pavarësia e tyre.
Sipas Fondacionit për të Mposhtur Alzheimerin, 17 përqind e njerëzve mbi moshën 75 vjeç e kanë këtë sëmundje.
Edhe pse sëmundja shfaqet te qindra mijëra pacientë, vetëm gjysma diagnostikohet siç duhet.
Testi, i zhvilluar nga kompania japoneze Fujirebio Diagnostics, mat praninë e proteinave beta amiloid dhe tau në gjak, të cilat janë karakteristike për sëmundjen e Alzheimerit.
Për shkak të sasive shumë të vogla të këtyre proteinave, deri më tani ka qenë e vështirë të zbulohen ato në gjak.
Një test pozitiv nuk do të thotë automatikisht se personi është i sëmurë.
“Ky është një test diagnostik, jo një shqyrtim”, shpjegoi për BFM TV profesor Philippe Amouillet, drejtor i përgjithshëm i Fondacionit të Alzheimerit.
Ndërsa shqyrtimi zbulon praninë e sëmundjes në një fazë të hershme tek njerëzit që duken të shëndetshëm, testi Fujirebi synon pacientët që tashmë kanë simptoma dhe duhet të konfirmohet nga të dhëna shtesë klinike, siç janë testet neurokognitive.
“Proteinat që po kërkojmë gjenden në sasi të mëdha tek pacientët me Alzheimer, por shfaqen edhe në sasi më të vogla tek njerëzit që nuk e kanë sëmundjen. Meqenëse testi është shumë i ndjeshëm, sëmundja mund të diagnostikohet gabimisht”, shtoi ai.
Sot, diagnoza e sëmundjes së Alzheimerit bëhet në bazë të testeve neuropsikologjike, imazherisë me rezonancë magnetike, tomografisë me emision pozitronesh (skanimi PET), e cila mat aktivitetin metabolik.
Mjekët gjithashtu mund të marrin një mostër të lëngut cerebrospinal (shpimi lumbar) dhe të matin proteinat që janë të pranishme në sasi të mëdha në trurin e pacientëve me Alzheimer.
