Qumështi i gjirit rregullon mikrobiomën e foshnjës gjatë vitit të parë të jetës dhe kjo nga ana tjetër zvogëlon rrezikun që fëmija të zhvillojë astmë. Kjo është sipas një studimi të udhëhequr nga studiues në NYU Langone Health dhe në Universitetin e Manitoba në Kanada, botuar në revistën Cell.
Studiuesit studiuan të dhënat nga 3,500 fëmijë në Kanada, të cilët morën pjesë në studimin afatgjatë të grupit CHILD. Të dhënat e studimit i lejuan studiuesit të ndanin efektin e ushqyerjes me gji në mikrobiomën e foshnjës nga një sërë faktorësh të tjerë mjedisorë, duke përfshirë ekspozimin para lindjes së tymit, antibiotikët dhe historinë e astmës së nënës.
Sipas rezultateve të hulumtimit, ushqyerja me gji për më shumë se tre muaj mbështet maturimin gradual të mikrobiomës në sistemin tretës të foshnjës dhe zgavrën e hundës. Në të kundërt, ndërprerja e ushqyerjes me gji më herët prish zhvillimin gradual të mikrobiomës dhe shoqërohej me një rrezik më të lartë të astmës parashkollore.
Disa përbërës të qumështit të gjirit, si oligosakaridet, mund të zbërthehen vetëm me ndihmën e disa mikrobeve. Kjo siguron një avantazh për mikrobet që kanë aftësinë për të tretur këto sheqerna. Në të kundërt, foshnjat që ndalojnë ushqyerjen me gji më herët se tre muaj kanë një grup të ndryshëm mikrobesh, të cilat do ta ndihmojnë foshnjën të tresë përbërësit e formulës.
Ndërsa shumë prej këtyre mikrobeve përfundimisht përfundojnë tek të gjitha foshnjat, studiuesit kanë zbuluar se ardhja e tyre e hershme lidhet me një rrezik në rritje të astmës. Përveç kësaj, studiuesit vërejnë se përtej tretjes, mikrobioma e një foshnje luan një rol kritik në zhvillimin e sistemit të tij imunitar.
“Ushqyerja me gji dhe qumështi i njeriut rregullojnë shkallën dhe sekuencën e kolonizimit mikrobik të zorrëve dhe zgavrës së hundës së foshnjës, duke siguruar që ky proces të ndodhë në mënyrë të qetë dhe në kohë. Rritja e shëndetshme e mikrobiomit nuk është vetëm të kesh mikrobet e duhura. Ata gjithashtu duhet të arrijnë në rendin e duhur dhe në kohën e duhur”, shpjegon Liat Senhav, hetuesi kryesor i studimit dhe një asistent profesor në Shkollën e Mjekësisë NYU Grossman në Departamentin e Mikrobiologjisë të Shkollës.
