Ndërron jetë Toto Cutugno.
Sapo mbushi 80 vjeç në korrik, kantautori u shua sot rreth orës 16:00 në spitalin San Raffaele në Milano ku ishte shtruar. Lajmin e dha menaxheri i tij, Danilo Mancuso, duke shpjeguar se “pas një sëmundjeje të gjatë, gjendja e këngëtarit ishte përkeqësuar muajt e fundit”.
Toto Cutugno, i lindur më 7 korrik 1943, është simboli i melodisë italiane jashtë vendit falë “L’Italiano“.
Pesëmbëdhjetë pjesëmarrje në festivalin e Sanremos (me një performancë historike në vitin 1990 së bashku me Ray Charles), autor i hiteve të pëlqyera edhe jashtë vendit, nga “L’Italiano” te “Il tempo se ne va”, “La mia musica”, “Solo noi”, për të përmendur vetëm disa, Cutugno ishte një showman i vërtetë, i aftë të kalonte me lehtësi ekstreme nga shkrimi i këngëve në organizimin e televizionit (në 1987 ai ishte në krye të një edicioni të suksesshëm të ‘Domenica In’).
Toskan, por i rritur në Liguria, ende jo njëzet vjeç, ai themeloi një grup, Toto and the Tati, duke sjellë këngët e tij live. 1975 është viti i suksesit të madh në Francë dhe vitin e ardhshëm ka debutimin në festivalin e Sanremos: në skenën “Ariston” ngjitet me grupin e tij, Albatros, me ‘Fluturimi AZ 504’. Renditet e treta. Menjëherë pas kësaj vjen ‘Nel cuore nei sensi’, me të cilën ai merr pjesë në “Festivalbar” dhe që kërcen në krye të top-listave në versionin francez të gdhendur nga Gerard Lenorman. Cutugno, shkruan edhe këngën e parë për të madhin Adriano Celentano, “Soli”. Një këngë që do të mbetej në vendin e parë të top-listave për muaj të tërë. Për albumin debutues, ‘Voglio l’anima’, duhet të presim vitin 1979. Por sukseset kombëtare të Toto janë të shumta: “Solo noi” është lançuar në Sanremo në vitin 1980, vit në të cilin Cutugno firmos të gjitha këngët në albumin “Il tempo se ne va” për Adriano Celentanon. Më pas vjen publikimi i “La mia musica”, në 1981.
Në vitin 2010, pas një periudhe të vështirë për arsye shëndetësore, ai mbërrin në Sanremo me Belen Rodriguez, me të cilin këndon “Aeroplani”. Në vitin 2012, i ftuar nga Fabio Fazio, ai interpretoi “L’Italiano” me korin e “Ushtrisë së Kuqe”. Lidhja e tij me festivalin është aq e fortë sa në vitin 2005 ai hoqi dorë nga “Olimpia” në Paris për të marrë pjesë aty. Dhe, mes një festivali dhe tjetrit, Toto udhëton nëpër botë, nuk qëndron kurrë në vend, gjithmonë besnik ndaj sloganit të tij: ”Më lër të këndoj me kitarë në dorë, më lër të këndoj, jam italian”. Në vitin 2019, shpërtheu një rast në Ukrainë: një grup deputetësh ukrainas me një letër kërkuan të pengonin hyrjen e Toto Cutugno, i cili kishte një koncert në Kiev “sold out” prej disa kohësh, për shkak të pozicioneve të supozuara pro-ruse. Ai u përgjigj se ishte “i habitur dhe i shqetësuar”, duke u deklaruar gjithmonë i larguar nga politika: “Jam apolitik”. Në vitin 2021, ishte i lumtur t’ia kalonte stafetën “Maneskinit” në Eurovizion: ai në fakt ishte fituesi i konkursit evropian të këngës në 1990.
Përshtatur nga ANSA
