Vetëm pak orë pasi kreu i FSHF-së, Armando Duka fitoi betejën e tij të parë përballë kryebashkiakut të kryeqytetit, Erjon Veliaj, atë të zgjedhjes së kryetarit të ri të Shoqatës së Asamblesë së Futbollit të Tiranës, ndodhën dy ngjarje të rënda që prekin direkt numri një të futbollit në Shqipëri.
Fillimisht ishte hakerimi i faqes zyrtare të Federatës Shqiptare të Futbollit, dhe ngjarja e dytë që ëhstë edhe më e rëndë është vendosja e tritolit në derën e jashtme të banesës së Armando Dukës.
Të dy ngjarjet erdhën njëra pas tjetrës, fill pas fitores së Krenar Alimehmetit përballë kandidatit të Veliaj, Eduard Prodani.
Për ngjarjen e parë, atë të hakerimit, reagoi vetë FSHF e cila e cilësoi një sulm të qëllimshëm dhe një ngjarje të rëndë, ku u bënte thirrje autorëve që të hiqnin dorë nga këto akte të turpshme.
Edhe pse një reagim pa autorë, dukej që gishti i ishte drejtuar zyrës së nëndheshme të Bashkisë së Tiranës, atje ku hakerat dhe propaganda, sulmojnë këdo që ju prek interesat kryetarit.
Sa i përket ngjarjes së dytë nuk kemi asnjë njoftim zyrtar nga ana e policisë se cilët janë autorët e dyshuar, apo pistat ku po hetohet, gjithashtu ende nuk ka asnjë reagim edhe nga vetë pala e dëmtuar.
Ndërkohë për këtë gnarje ka patur vetëm një reagim nga ana e Veliajt i cili në një studio televizive u bëri thirrje autoriteteve të vënë para përgjegjësisë autorët.
A është koiçidencë gjithë ky zhvillim mbrëmjen e sotme?
Nëse Duka do të kishte patur përplasje me një personalitet tjetër të politikës (gjë që ka ndodhur shpesh gjatë viteve), sigurisht që propabiliteti më i madh do të ishte që e gjitha ishte një rastësi, por kur përplasesh me Veliajn, propabiliteti më i madh do të ishte që ngjarjet të ishin një hakmarrje e pastër.
Shqiptarët në pëgjithësi, por qytetarët e Tiranës dhe Aktorët e Teatrit Kombëtar në veçanti, janë dëshmitarë të asaj se çfarë ëhstë në gjendje të bëjë Veliaj nëse i kundërviheshm gjë që vetë lali Eri na e faktoi sërish sot në atë videopërgjim ku kërcënonte dhe fyente delegatët.
Të gjithë bashkë jemi dëshmitarë se si Erjon Veliaj ‘vrau’ Ardit Gjokljan që të lulëzonin inceneratorët, se si po prish banesat e qytetarëve çdo ditë për të lulëzuar bizneset e ndërtimit apo tenderat e rrugëve të miqëve të tij oligarkë, apo pamë se si në mënyrë antiligjore prishi Teatrin Kombëtar, kjo pasi territori ishte nën zotërimin e qeverisë e jo të Bashkisë.
Gjithsesi për të dyja ngjarjet do të jetë prokuroria ajo që do të thotë fjalën e fundit, dhe se sa rastësore mund të jenë ato kur përplasesh me Veliajn, kjo mbetet për tu parë ditët në vijim.
