Rozmarina duket se është çelësi i jetëgjatësisë, të paktën për banorët e fshatit të vogël bregdetar italian të Accarioli, ku më shumë se 20% janë afër 110 vjeç.
Sekreti i jetëgjatësisë së tyre mund të fshihet në rozmarinën e bollshme që përdorin në gatimin e tyre, besojnë studiuesit amerikanë dhe italianë të cilët morën lejen për t’i ekzaminuar dhe monitoruar ato në mënyrë që të përcaktojnë faktorët e jetëgjatësisë së tyre.
Bari përdoret gjerësisht në gatimin e këtyre italianëve shekullorë që kanë kaluar njëqind pa zhvilluar sëmundje kardiovaskulare ose demencë.
Rozmarina ka veti tonik, antispazmatik dhe antiseptik, shkruhet në faqen e laboratorit farmakologjik të Departamentit të Mjekësisë të Shkollës së Shkencave të Shëndetit të Universitetit të Janinës.
Bari trajton infeksionet e zorrëve, diarrenë, kolitin, fryrjen e barkut, çrregullimet e mëlçisë dhe verdhëzën.
Është gjithashtu një stimulues i qarkullimit të gjakut pasi rrit rrjedhjen e gjakut në enët e gjakut, por edhe një shërues efektiv në plagët e zgavrës në gojë.
Ajo administrohet në formën e një zierje për trajtimin e gripit, ftohjes, reumatizmit dhe dispepsi.
Studiuesit, megjithatë, nuk i atribuojnë rozmarinës veti magjike pasi ata e pranojnë se jetëgjatësia e banorëve të fshatit të vogël italian është për shkak të një kombinimi të faktorëve të tillë si dieta mesdhetare dhe faktit që banorët ecin çdo ditë për pazar dhe punë, duke ruajtur marrëdhëniet miqësore dhe shoqërore të tyre.
Nga rozmarina përfiton edhe kujtesa.
Era e rozmarinës përmirëson aftësinë e trurit për të kujtuar ngjarjet e kaluara dhe për të kujtuar se çfarë të bëjë në të ardhmen e afërt, thonë studiuesit në Universitetin Northumbria.
Gjatë eksperimenteve përkatëse, pjesëmarrësit u ftuan të bënin një test kujtese në një vend të aromatizuar me rozmarinë.
Pjesëmarrësit e tjerë bënë të njëjtat teste në një dhomë me aromë livando, ndërsa një grup tjetër i kreu testet në një dhomë me ajër të pastër pa aroma.
Studiuesit zbuluan se ata në dhomën me aromë rozmarine treguan një përmirësim në kujtesën e tyre afatgjatë dhe aftësinë për të bërë llogaritjet e thjeshta, ndërsa aftësia e tyre për të marrë informacion u përmirësua me 15%.
